Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 stycznia 2012 r. M. W. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zawiadomienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] grudnia 2011 r. o ustanowieniu zastawu skarbowego.
Skarżący został wezwany – na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 maja 2012 r. – do uiszczenia należnego od skargi wpisu, w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że powyższe zarządzenie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 30 maja 2012 r. o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 19 akt sądowych).
Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu, sporządzonej według stanu na dzień 20 czerwca 2012 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - dalej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia.
W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, doręczono Skarżącemu 30 maja 2012 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął zatem bieg 31 maja 2012 r. i upłynął 6 czerwca 2012 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a.
Jak wynika z dokumentów księgowych tut. Sądu wpis nie został uiszczony w wyznaczonym terminie. Do 20 czerwca 2012 r. nie odnotowano bowiem jego wpływu.
W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a.