Uzasadnienie
Skarżąca I. Sp. z o.o. w G. wniosła do Sądu o przyznanie prawa pomocy. Pismem z 6 kwietnia 2016 r. Skarżąca została wezwana do nadesłania wypełnionego formularza wniosku – PPPr, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem Skarżącej wysłano urzędowy formularz PPPr.
Wezwanie doręczono Skarżącej 12 kwietnia 2016 r. (k.18 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca złożyła wprawdzie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, niemniej uczyniła to nie na wystosowanym do niej nowym jego wzorze, tylko na formularzu już nieaktualnym.
Zarządzeniem z dnia 5 maja 2016 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy, bez rozpoznania, z uwagi na złożenie wniosku na nieaktualnym formularzu PPPr.
W sprzeciwie Skarżąca wniosła o uchylenie zarządzenia z 5 maja 2016 r. jako rażąco naruszającego prawo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwarzył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
Wskazać przy tym należy, że w związku z nowelizacją przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r., obecnie obowiązuje formularz PPF zgodny z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1257).
Przepis art. 257 P.p.s.a. stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Mając na uwadze fakt, że Skarżąca nie złożyła wymaganego i wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, prawidłowo starszy referendarz sądowy wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy, pozostawił bez rozpoznania.
Sąd zauważa jednakże, iż podjęte rozstrzygnięcie nie zamyka Skarżącemu drogi do wystąpienia z formularzem o przyznanie prawa pomocy na dalszym etapie postępowania. Zgodnie bowiem z art. 243 § 1 P.p.s.a prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (...). Skarżąca jednak zobowiązana jest złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 260 § 1 -3 w zw. z art. 257 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.