Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, PHU "T." s.c. E. M., T. M. wnieśli o zwolnienie z tej opłaty, powołując się na trudną sytuację materialną.
W dniu 25 maja 2009 r. skarżący zostali wezwani do złożenia przedmiotowego wniosku na urzędowym formularzu PPF oraz do nadesłania dodatkowych informacji i dokumentów dotyczących ich sytuacji majątkowej. W załączeniu przesłano urzędowy formularz (PPF).
Powyższe wezwanie doręczono 29 maja 2009 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru.
Mimo upływu terminu wskazanego w wezwaniu skarżący nie złożyli wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF).
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 252 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a.), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Na podstawie §1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245), osoba fizyczna składa wniosek o przyznanie prawa pomocy na formularzu oznaczonym symbolem "PPF". Wzór formularza wniosku stanowi załącznik nr 1 do powołanego rozporządzenia.
W przedmiotowej sprawie skarżący zostali wezwani do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. W tym celu przesłano im specjalny druk (PPF). Skarżący nie wywiązali się z powyższego obowiązku w wyznaczonym przez referendarza sądowego terminie (termin upłynął 5 czerwca 2009 r.).
Podkreślić należy, iż z przepisu art. 257 P.p.s.a. wynika jednoznacznie, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 257 i art. 252 § 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 6 P.p.s.a., zarządzono jak w sentencji.