Uzasadnienie
J.A. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł w dniu 6 listopada 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Ministra Finansów z [...] września 2002 r. w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji w sprawie o podatek od towarów i usług za listopad 1993 r.
Wyrokiem z 23 lipca 2004 r., sygn. akt III SA 3051/02 WSA w Warszawie oddalił skargę.
Pismem z 18 września 2004 r. Skarżący złożył skargę kasacyjną od ww. wyroku z 23 lipca 2004 r.
Postanowieniem z 29 października 2004 r., sygn. akt III SA 3051/02, WSA w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną.
Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie.
Postanowieniem z 22 lutego 2005 r., sygn. akt I FZ 37/05, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
Pismem z 21 marca 2024 r. Skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 lipca 2004 r., sygn. akt III SA 3051/02, z uwagi na wydanie wyroku przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 30 stycznia 2024, sygn. C-442/22.
Skarżący wniósł o:
- - uchylenie decyzji z [...] września 2002 r.;
- - uchylenie ostatecznej decyzji Izby Skarbowej w L. z [...] czerwca 1999 r. utrzymujące w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w P. z [...] grudnia 1998 r. określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za listopad 1993 r., z uwagi na fakt, że wydana została na błędnych ustaleniach faktycznych, a tym samym z naruszeniem przepisów prawa materialnego;
- - zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Pismem z 21 marca 2024 r. Skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem WSA w Warszawie z 23 lipca 2004 r., sygn. akt III SA 3051/02.
Zgodnie z regulacją art. 278 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "P.p.s.a") po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możliwości działania lub nie była należycie reprezentowana.
Termin przewidziany w wyżej wymienionym przepisie jest terminem materialnym i nie podlega przywróceniu. Biegnie niezależnie od terminów wniesienia skargi o wznowienie postępowania przewidzianych w art. 272 § 2 i art. 277 P.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania wniesiona z zachowaniem terminów określonych w art. 272 § 2, 2a i 3 lub art. 277 P.p.s.a., ale po upływie terminu przewidzianego w art. 278 P.p.s.a., będzie podlegała odrzuceniu, bez konieczności badania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw.
W niniejszej sprawie pięcioletni okres, o jakim mowa w art. 278 P.p.s.a., od uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 lipca 2004 r., sygn. akt III SA 3051/02 (data prawomocności 24 sierpnia 2004 r.) upłynął w dniu 24 sierpnia 2009 r. Przyjąć zatem należy, że Skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania po upływie terminu.
W tym miejscu podnieść należy, że termin przewidziany w art. 278 P.p.s.a. nie obowiązuje, jeżeli podstawą wznowienia postępowania jest pozbawienie strony możności działania lub brak należytej reprezentacji. Wobec faktu, że w sprawie nie wystąpiły okoliczności, świadczące o pozbawieniu Skarżącego możliwości działania lub wskazujące, że był nienależycie reprezentowany WSA w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a., odrzucił skargę o wznowienie postępowania.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 222 P.p.s.a. Sąd nie wzywał Skarżącego do uiszczenie wpisu od skargi.