Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2005 r. Wójt Gminy W. wniósł skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] uchylającą decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] marca 2004 r. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, w sprawie wymiaru R. i D.Z. łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003 r.
W uzasadnieniu skargi Wójt zarzuca zaskarżonej decyzji niezgodność z prawem, poprzez przyjęcie błędnej interpretacji podstaw uchylenia decyzji organu I instancji, jak również poprzez ogólnikowe, lakoniczne i niespójne jej uzasadnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 32 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z zm.) – dalej powoływanej jako p.p.s.a., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Ponadto, jak stanowi przepis art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
W związku z powyższym wskazać należy, iż wójt jest organem gminy upoważnionym do reprezentowania gminy na zewnątrz, co wynika wprost z przepisu art. 31 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jednolity tekst: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). W ramach wykonywania funkcji reprezentowania gminy na zewnątrz wójt reprezentuje gminę w postępowaniu administracyjnym i postępowaniu sądowym oraz sądowoadministracyjnym, bowiem gmina jako osoba prawna działa w tych postępowaniach poprzez swoje organy. Z kolei zgodnie z przepisem art. 39 ust. 1 tej ustawy, decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej wydaje wójt, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Wójt gminy w zakresie, w jakim wydaje decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej, działa w granicach własnych przyznanych mu ustawowo kompetencji.
W związku z tym trafny jest wielokrotnie wyrażony w orzecznictwie sądowym pogląd, że organ gminy, który wydał decyzję w sprawie będącej przedmiotem postępowania administracyjnego nie może być równocześnie stroną tego postępowania (por. postanowienie NSA IISA/Gd 563/02 z dnia 03.04.2002 r., postanowienie SN IIIRN 104/00 z dnia 07.06.2001 r., postanowienie NSA IISA/Gd 2159/00 z dnia 19.10.2000 r.).
Ponadto, Sąd wskazuje, iż przez interes prawny w zakresie określonego stanu faktycznego należy rozumieć taką sytuację, w której stan ten wpływa na uprawnienia lub obowiązki określonego podmiotu prawa, wynikające z norm prawa materialnego. Interes prawny dotyczy szeroko rozumianej sytuacji prawnej podmiotu prawa, wyznaczonej normami prawnymi różnego rodzaju, z których wynikają jego uprawnienia, obowiązki, korzyści czy wolności prawnie chronione (por. wyroki NSA: z dnia 17 lipca 2003 r. sygn. akt II SA 1165/02 i z dnia 18 września 2003 r. II SA 2637/02).
W związku z powyższym podkreślić należy, iż kryterium interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi, ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji. Warto również podkreślić, iż interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku.
Sąd rozpoznając niniejszą sprawę nie stwierdził, ażeby istniały przepisy prawa materialnego, z których skarżący mógłby wywodzić swój interes prawny. Ponownie bowiem należy podkreślić, iż w rozpatrywanej sprawie ze skargą wystąpił Wójt Gminy W., którego decyzja została uchylona przez organ administracji publicznej wyższego stopnia. W tej sytuacji skarga jest niedopuszczalna, gdyż wójt wydając decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji.
Z tego względu, zdaniem Sądu, należało stwierdzić, że Wójt Gminy W. nie miał interesu prawnego we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego i wniesiona przez niego skarga z uwagi na treść art. 50 § 1 p.p.s.a. była niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1- 5 powołanego przepisu art. 58 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 p.p.s.a., oraz na podstawie 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak na wstępie.