Uzasadnienie
R. S.A. z siedzibą w W., (zwana dalej "skarżącą" lub "spółką") wniosła w dniu 3 grudnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów – organu upoważnionego Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług zakresie rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz stosowania 0% stawki podatku.
W skardze spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości zarzucając tejże interpretacji naruszenie art. 42 ust. 3 pkt 1-3 w związku z art. 42 ust 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), (zwana dalej "ustawą o VAT") oraz naruszenie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U Nr 8, poz. 60 ze zm.), (zwana dalej "O.p").
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż pytanie zadane we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej dotyczyło kwestii, czy spółka w przypadku wysyłki prasy do nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacji dla transakcji wewnątrzwspólnotowych i wysłanej do odbiorcy na terenie UE, uprawniona jest do rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz do stosowania 0% stawki VAT. Zdaniem skarżącej jeżeli fakt dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów jest bezsporny to pomimo, iż skarżąca nie posiada wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42 ust 3 pkt 1-3 ustawy o VAT uprawniona jest do zastosowania stawki VAT 0%, jeżeli dysponuje innymi dokumentami jednoznacznie potwierdzającymi wywóz towarów na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt I FSK 1440/08 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako "P.p.s.a") przedstawił zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego: "Czy w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy o VAT warunkiem zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów jest konieczność posiadania przez podatnika wszystkich dowodów, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, uzupełnionych ewentualnie dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, czy też wystarczy, gdy podatnik posiada jedynie niektóre dowody, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, uzupełnione dokumentami, o których mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub innymi dowodami, o których mowa w art. 180 § 1 O.p".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.
Wobec faktu, że rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie zależne jest od odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a, zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia wyżej wskazanego pytania prawnego.