Uzasadnienie
J. Sp. z o.o. z siedzibą w G., zwana dalej skarżącą lub spółką, wniosła w dniu [...] sierpnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 349.965,00 zł. Podatek w tej wysokości został pobrany przez notariusza na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U z 2005 Nr 41, poz. 399 ze zm.), zwanej dalej "u.p.c.c." z tytułu zmiany umowy spółki w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego spółki.
Podstawą wystąpienia przez spółkę o zwrot podatku było zdaniem spółki, nieuzasadnione, pobranie podatku przez płatnika, wobec tego, że krajowe regulacje prawne pozostają w sprzeczności z prawem wspólnotowym. Strona zarzuciła niezgodność art. 1 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 1 ust. 3 pkt 2 u.p.c.c, z przepisem art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335, który przewiduje zwolnienie z podatku kapitałowego dla czynności podwyższenia kapitału zakładowego spółki kapitałowej jeżeli spółka kapitałowa przeniesie wszystkie swoje aktywa i pasywa lub jedną bądź więcej gałęzi swojej działalności do jednej lub więcej spółek kapitałowych.
Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. decyzją z dnia [...] października 2009 r. utrzymaną w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. odmówił stwierdzenia nadpłaty i zwrotu pobranego podatku od czynności cywilnoprawnych, stwierdzając, że art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335 z dnia 17 lipca 1969 r. nakłada na państwa członkowskie jasny i bezwarunkowy obowiązek zwolnienia z podatku kapitałowego czynności, które w dniu 1 lipca 1984 r. były, zgodnie z prawem krajowym, z niego zwolnione lub opodatkowane według stawki 0,5% lub niższej, podczas gdy w Polsce w dniu 1 lipca 1984 r. obowiązywała wyższa stawka podatku od czynności cywilnoprawnych.
W skardze spółka zarzuciła naruszenie art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału poprzez odniesienie się przy wykładni tego przepisu do stanu polskiego ustawodawstwa krajowego obowiązującego w dacie 1 lipca 1984 r., a nie do stanu prawa wspólnotowego w tej dacie, a także pominięcie przy ustaleniu zakresu zwolnienia przewidzianego tym przepisem treści art. 2 Dyrektywy Rady 73/80/EWG z dnia 9 kwietnia 1973 r. dotyczącej ustalenia wspólnych stawek podatku kapitałowego (Dz. Urz. L Nr 103 s. 15), dalej Dyrektywa 73/80/EWG. Zarzuciła też naruszenie art. 1 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k, art. 1 ust. 3 pkt 2 oraz art. 7 ust. 1 pkt 9 u.p.c.c w brzmieniu obowiązującym w 2006 r., podnosząc, że przepisy te są niezgodne z art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335 EWG - w zakresie, w jakim nakładają podatek od czynności cywilnoprawnych według stawki 0,5% na podwyższenie kapitału zakładowego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, poprzez wniesienie przedsiębiorstwa (w rozumieniu art. 55¹ KC) jako aportu w zamian za który wnosząca otrzymała udziały w kapitale zakładowym.
Spółka zarzuciła również naruszenie art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) dalej jako Ordynacja w zw. z art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335 EWG poprzez odmowę zastosowania prawa wspólnotowego w sytuacji, gdy przepisy krajowe pozostają w sprzeczności z prawem wspólnotowym, a treść tego prawa jest dostatecznie precyzyjna, aby zastosować go bezpośrednio z pominięciem przepisów krajowych sprzecznych z art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG oraz art. 75 § 1 w zw. z art. 72 § 1 pkt 2 Ordynacji poprzez odmowę stwierdzenia nadpłaty w stanie faktycznym sprawy, w którym doszło do pobrania przez płatnika podatku od czynności cywilnoprawnych nienależnie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, wskazując m.in., że Polska nie była zobowiązana do implementowania z dniem 1 maja 2004 r. Dyrektywy nr 69/335/EWG, zmienionej następnie Dyrektywą Rady nr 73/80/EWG i Dyrektywą nr 73/79/EWG, ponieważ w dniu 1 lipca 1984 r. w Polsce obowiązywały wyższe stawki podatku kapitałowego niż określone w art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG oraz to, że Polska przed dniem 1 maja 2004 r. nie była obowiązana do stosowania stawek podatku kapitałowego wynikających z Dyrektywy 69/335/EWG.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 2130/08, Naczelny Sąd Administracyjny skierował, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dwa pytania prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa unijnego:
- 1. Czy przy wykładni art. 7 ust. 1 dyrektywy 69/335/EWG sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia dyrektyw zmieniających, w szczególności dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG, w sytuacji, gdy dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej?
- 2. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tiret pierwsze dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu?
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwana dalej P.p.s.a, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który orzeknie czy przepisy Dyrektywy 73/79/EWG wraz ze zmianami, która dotyczy podatku, od czynności związanych z podwyższeniem kapitału wprowadzone w Unii Europejskiej 1 lipca 1984 r., nakazywały uwzględnienie tych przepisów w systemie krajowym po dacie akcesji do Unii Europejskiej to jest po 1 maja 2004 r. Wyjaśnienie tej kwestii stanowi dla niniejszej sprawy pytanie prejudycjalne i rzutować będzie na wyrok wydany w przyszłości w przedmiotowej sprawie.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a, zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia wyżej wskazanych pytań prejudycjalnych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.