Uzasadnienie
Skarżąca B.C. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, motywując to trudną sytuacją zdrowotną i materialną. Wskazała, iż utrzymuje się ze świadczenia przedemerytalnego w kwocie 1.029,86 zł. Poinformowała, że pieniądze uzyskane ze sprzedaży mieszkania przeznaczyła na zakup innego lokalu, a brakującą kwotę sfinansowała pożyczką bankową zaciągniętą wraz z synem. Dodała, iż jej spłata jest dla Skarżącej dużym obciążeniem, gdyż po zapłaceniu raty i innych koniecznych opłat (mieszkanie, energia elektryczna) brakuje jej środków na utrzymanie i leczenie. Skarżąca przedłożyła umowy pożyczki, dokumenty obrazujące wydatki, decyzję ZUS.
Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżąca przesłała formularz PPF, w którym przedstawiła zestawienie wydatków, wśród których wymieniła pożyczkę (717,69 zł), czynsz (578,44 zł), energię elektryczną (113,29 zł/2 m-ce), wyżywienie (400 zł), środki higieny (100 zł), ubranie (50 zł), leki (50 zł), zadłużenie na karcie kredytowej (301,99 zł), opłata za użytkowanie wieczyste gruntu (241,94 zł/rok), podatek od nieruchomości (3 raty 167 zł). Skarżąca zaznaczyła, że w bieżącym utrzymaniu pomaga jej syn. Skarżąca przesłała m. in. zaświadczenie lekarskie, decyzję ZUS, decyzję podatkową z 3 stycznia 2017 r., zeznanie podatkowe, umowy dotyczące zaciągniętych pożyczek, wyciągi bankowe.
Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Z nadesłanych materiałów wynika, że Skarżąca utrzymuje się ze świadczenia przedemerytalnego w wysokości 878,17 zł netto. Kwota ta wystarcza na zaspokojenie niektórych tylko bieżących potrzeb. Sama bowiem rata pożyczki bankowej wynosi 717,69 zł. Do tego dochodzą jeszcze opłaty za: mieszkanie (ponad 500 zł), energię elektryczną (113,29 zł/2 m-ce), użytkowanie wieczyste gruntu (241,94 zł/rok), podatek od nieruchomości (3 raty 167 zł), zakup: żywności (400 zł), środków higieny (100 zł), ubrań (50 zł), leków (50 zł), spłata zadłużenia na karcie kredytowej (301,99 zł).
Powyższe dane świadczą o trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej Skarżącej. Uzyskiwany dochód nie pokrywa wszystkich kosztów jej koniecznego utrzymania i leczenia, stąd też korzysta ona z pomocy syna. Z uwagi zaś na zły stan zdrowia pozostaje pod opieką specjalistów. Tym samym uznać należało, że Skarżąca nie dysponuje zasobami pozwalającymi na pokrycie kosztów niniejszego postępowania. Zasadne jest zatem zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.