Uzasadnienie
1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona, następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy, jeżeli zakres prawa pomocy nie został ograniczony przez Sąd, obejmuje całe postępowanie sądowoadministracyjne, w tym postępowanie ze skargi kasacyjnej.
2) Wnioskiem złożonym na formularzu PPF z 9 września 2011 r. B.P. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu powieliła argumentację rozważaną już przez Sąd na uprzednich etapach postępowania.
3) Referendarz sądowy wskazuje, ze skarżąca dysponuje już prawem pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i nie wnosi o przyznanie prawa pomocy w szerszym zakresie. Tym samym nie musi pokrywać występujących w sprawie kosztów sądowych, w tym opłat za sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z uwagi na to, że zakres prawa pomocy, o który B. P. wnioskuje we wniosku złożonym na formularzu z 9 września 2011 r. odpowiada zakresowi przyznanego jej prawa pomocy postanowieniem z 14 kwietnia 2011 r. III SA/Wa 775/11, należało, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.