Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 marca 2008 r. skarżący A. O. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę (nazwaną "odwołanie") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość podatku od nieruchomości za 2007 r.
W piśmie z dnia 20 czerwca 2008 r. (k-67 akt sądowych) skarżący wskazał, iż "moja skarga nie dotyczyła procedury ani też postanowienia nr [...] (...). Moje zażalenie dotyczyło jedynie wprowadzania przy pomocy socjotechniki decyzji podatkowych sprzecznych z prawem".
Na rozprawie w dniu 24 czerwca 2008 r. na pytanie Sądu skarżący wyjaśnił, iż złożona skarga dotyczy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]lutego 2008 r., stwierdzającego uchybianie terminowi do wniesienia odwołania. Następnie skarżący zaprotestował i stwierdził, iż nie skarży postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2008 r. Jednocześnie potwierdził, że skarży wszystkie decyzje.
Na pytanie Sądu skarżący oświadczył, że nie życzy sobie pełnomocnika z urzędu na tym etapie sprawy.
Następnie Sąd zobowiązał skarżącego do sprecyzowania w terminie 14 dni jakiej decyzji (jakich decyzji), dotyczy skarga, ze wskazaniem numeru tych decyzji, daty wydania oraz organu, który je wydał pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący przesłał pismo z dnia 30 czerwca 2008 r. zatytułowane "Wyjaśnienie od decyzji Burmistrza W. w sprawie podatku za działkę [...] fragment ul. [...]. z dnia [...]maja 2008 r." (k-73 akt sądowych). W piśmie tym skarżący wskazuje jedynie decyzję Burmistrza W. z dnia [...] maja 2008 r. Podnosi także, iż od tej decyzji wniósł w dniu 30 czerwca 2008 r. odwołanie do SKO.
W ocenie Sądu skargę należy uznać za niedopuszczalną.
Wskazana przez stronę decyzja Burmistrza W. – jako, że wydana przez organ pierwszej instancji - nie może być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie bowiem z art. 52 §1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z §2 rzeczonego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jak sam skarżący wskazuje, w dniu 30 czerwca 2008 r. złożył od tej decyzji odwołanie do SKO.
Zatem dopiero decyzja wydana na skutek rozpatrzenia przez SKO wniesionego przez stronę odwołania, będzie miała przymiot decyzji ostatecznej w administracyjnym toku instancji i dopiero od tej decyzji skarżącemu będzie przysługiwało prawo wniesienia skargi do WSA.
Wobec takiego stanu rzeczy Sąd stwierdził, iż skarga jest niedopuszczalna, bowiem została złożona przedwcześnie.
Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.