Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 29 kwietnia 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 778/05

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Bożena Dziełak przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 29 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Fundacji [...] w W. na uchwałę Rady W. z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty targowej postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

W dniu 22 lutego 2005 r. Skarżąca - Fundacja [...] wniosła – po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - skargę na uchwałę Rady W. z dnia [...] stycznia 2004 r. w sprawie opłaty targowej. Skarżąca wskazała, że uchwała ta, określając stawki opłaty targowej za dokonywanie sprzedaży na targowiskach, wymienia jako przedmiot handlu zwierzęta, stanowiąc w załączniku do uchwały o sprzedaży z ręki, kosza, ławy, stolika, szczęki lub innego urządzenia art. przemysłowych używanych, nasion, pasz oraz zwierząt. Tak określony sposób handlu zwierzętami na targowiskach jest niedozwolony ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. Nr 69, poz. 625). Skarżąca zaznaczyła, że targi zwierząt należą do działalności nadzorowanej. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy organizowaniu lub urządzaniu targów, spędów i wystaw zwierząt ustanawia wymóg, by miejsca gromadzenia zwierząt na targach miały "wyodrębnione pomieszczenia lub wiaty dla poszczególnych gatunków".

Do skargi Skarżąca dołączyła kopię wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] stycznia 2005 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a w razie nie uwzględnienia tego wniosku o jej oddalenie jako niezasadnej. Wskazał, iż Skarżąca nie jest legitymowana do zaskarżenia do sądu przedmiotowej uchwały, gdyż nie wykazała interesu prawnego w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Wniesienie skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy uzależnione jest od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania tegoż organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Terminy do usunięcia tego naruszenia, a przy bezskuteczności wezwania - do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wynikają odpowiednio z art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; z 2004 r. Nr 162, poz. 1692; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczyna się od dnia doręczenia stronie skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia - w sytuacji, gdy odpowiedź ta została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania albo - w przypadku nieudzielenia takiej odpowiedzi - od dnia, w którym upłynął dwumiesięczny termin przewidziany w art. 35 § 3 k.p.a. (por. uchwała 7 Sędziów NSA z dnia 4 maja 1998 r., sygn. akt FPS 1/98, ONSA 1998/3 poz. 78; uchwała 7 sędziów SN z dnia 8 czerwca 1995 r., sygn. akt III AZP 9/95, OSNAPiUS 1995/20 poz. 243). Zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Wprawdzie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być skierowane w dowolnym terminie - byle tylko zostało skierowane przed wniesieniem skargi do sądu - jednakże jest ono czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są zatem wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ustawy o samorządzie gminnym (por. postanowienie 7 sędziów NSA z dnia 24 czerwca 2002 r., OSA 2/2002, ONSA 2003/1, poz. 2).

Z akt sprawy wynika, że Skarżąca wezwania do usunięcia naruszenia prawa kierowała do Rady W. dwukrotnie. Po raz pierwszy zwróciła się o zmianę uchwały pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. (data wpływu pisma do Rady 13 lipca 2004 r.), po raz drugi natomiast w dniu [...] stycznia 2005 r. Na żadne z tych wezwań Skarżąca nie otrzymała odpowiedzi.

Skoro jednak, jak wywiedziono wcześniej, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przysługuje w stosunku do tej samej uchwały jednokrotnie, należało uznać, że od dnia złożenia pierwszego pisma wzywającego Radę do usunięcia naruszenia prawa rozpoczął się bieg terminu najpierw do rozpatrzenia wezwania przez organ, a następnie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przyjmując, że dniem tym był dzień, w którym wezwanie z dnia [...] czerwca 2004 r. wpłynęło do Rady, tj. [...] lipca 2004 r. termin do wniesienia skargi (uwzględniając art. 83 § 2 p.p.s.a.) upływał w dniu [...] października 2004 r. (poniedziałek).

Skargę na uchwałę Skarżąca wniosła dopiero w dniu [...] lutego 2005 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie terminu do jej wniesienia. Z tej przyczyny skargę należało odrzucić.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.