Uzasadnienie
S. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej Skarżąca lub Spółka) wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Skarga została podpisana przez złożenie nieczytelnego podpisu oraz odciśnięcie pieczątki Spółki.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 15 marca 2018 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa) przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Skarżącą poinformowano ponadto, że organem uprawnionym do potwierdzania za zgodność oryginałem dokumentów jest notariusz (art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie, tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158 z późn. zm.).
Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej 28 marca 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 11 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić. Skarżąca nie dochowała bowiem terminu do uzupełnienia jej braku formalnego.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - zwana dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wynika z akt sprawy wezwanie uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi, doręczono Skarżącej w dniu 28 marca 2018 r. Siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upływał więc w dniu 4 kwietnia 2018 r. (środa).
Skarżąca do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniła braków formalnych skargi, o które była wezwana.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.