Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W., na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) - dalej jako "ustawa o VAT", przedłużył M. S.A. z siedzibą w W. (dalej jako "Skarżąca") termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za listopad 2012 r. do czasu zakończenia postępowania kontrolnego.
Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem wskazującym na jego niezaskarżalność został doręczony Skarżącej 21 stycznia 2013 r.
Pismem z dnia 1 lutego 2013 r., Skarżąca wskazując, jako podstawę art. 52 § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", wezwała Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. do usunięcia naruszenia prawa w zakresie powyższego postanowienia, zaznaczając, że nie został spełniony warunek z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 7 lutego 2013 r., doręczonym Skarżącej 11 lutego 2013 r., organ nie stwierdził naruszenia prawa podkreślając, że postanowienie zostało wydane zgodnie z przepisami prawa.
Pismem z dnia 12 marca 2013 r. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT oraz art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) – dalej jako "O.p.".
W odpowiedzi na skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie podlega kognicji sądu administracyjnego, której zakres został określony w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z przywołanego przepisu wynika, że postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które nie służy zażalenie, a także takie które nie kończą postępowania, albo nie rozstrzygają sprawy co do istoty - nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, jak również nie rozstrzyga sprawy, co do istoty. Z obowiązujących przepisów nie wynika, by kwestia przedłużenia terminu do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczanego stanowiła samodzielną kategorię spraw, odrębną od określenia wysokości tej nadwyżki.
Postanowienie to nie podlega także zaskarżeniu w drodze zażalenia. Należy bowiem zauważyć, że podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Zgodnie z przewołanym przepisem (zdanie 1-2) zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika, do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu.
Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.
Postanowienie o przedłużeniu terminu do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym może zostać wydane zarówno w ramach czynności sprawdzających, jak i kontroli podatkowej oraz postępowania podatkowego.
Z art. 274b O.p. wynika, że zaskarżalność tego rodzaju postanowień została ograniczona tylko do tych, które zapadły w ramach czynności sprawdzających. Stosownie bowiem do wymienionego przepisu, jeżeli przeprowadzenie czynności sprawdzających zasadność zwrotu podatku wymaga przedłużenia terminu zwrotu podatku wynikającego z odrębnych przepisów, organ podatkowy może postanowić o przedłużeniu tego terminu do czasu zakończenia czynności sprawdzających (art. 274b § 1). Zgodnie zaś z art. 274b § 2 O.p., na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie. Podkreślić należy, że zarówno O.p. jak i ustawa o VAT nie przyznają podatnikom prawa do wniesienia zażalenia na postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wydane w ramach kontroli podatkowej bądź postępowania podatkowego.
Jednocześnie w art. 236 § 1 O.p. ustanowiono zasadę, zgodnie z którą na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Cytowane przepisy O.p. wykluczają możliwość rozszerzenia prawa do wniesienia zażalenia na postanowienia o przedłużeniu terminu do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego, wydane w ramach kontroli podatkowej i postępowania podatkowego.
W związku z powyższym Sąd stwierdza, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia, a w konsekwencji nie podlega kontroli sądu administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2011 r. sygn. akt I FSK 791/10). Nie kończący także postępowania i nie rozstrzyga sprawy, co do istoty z związku, z czym nie może ono być skutecznie zaskarżone do sądu administracyjnego.
Wskazując na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.