Uzasadnienie
W skardze z dnia 26 stycznia 2011 r., M. C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika w związku z niepobraniem i niewpłaceniem zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wynagrodzeń ze stosunku pracy wypłaconych w 2005 r.
Skarżący uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, że prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą i w jej ramach zatrudnia około 40 osób. Wykonanie zaskarżonej decyzji będzie oznaczało niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody, a co za tym idzie może spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej P.p.s.a.) Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona w sposób wyczerpujący i przekonywający wykazała istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa zatem na stronie (por. postanowienia NSA z 25 maja 2004r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z 24 maja 2004r. sygn. akt FZ 85/04, niepubl.). Innymi słowy z art. 61 § 3 P.p.s.a. wynikają dwa rodzaje obowiązków.
Wnioskodawca obciążony jest ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych, a Sąd dokonuje wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności, z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów,
Sygn. akt III SA/Wa 790/11 które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 15 grudnia 2005r. sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.).
Należy podkreślić, że skoro wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia może nastąpić wskutek czynnego udziału Skarżącego, tj. na jego wniosek, do wnioskodawcy należy wskazanie którejkolwiek, lub obu przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., z należytym uzasadnieniem. Istotnym jest również, iż ustawodawca posługując się w ww. przepisie zwrotami niedoprecyzowanymi (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków) stronie pozostawił ich konkretyzację.
We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący ograniczył się jedynie do ogólnikowych stwierdzeń, że "wykonanie zaskarżonej decyzji będzie oznaczało dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a co za tym idzie może spowodować trudne do odwrócenia skutki."
Zabrakło natomiast wskazania jakiegokolwiek szczegółowego zestawienia przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej oraz zestawienia ich z ponoszonymi przez Skarżącego wydatkami i kosztami, co uniemożliwiło Sądowi dokonanie oceny, iż w wyniku zapłaty zobowiązania podatkowego określonego w zaskarżonej decyzji istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie wskazał też majątku i jego wartości w zestawieniu z posiadanymi zobowiązaniami finansowymi. Nie przedstawił żadnych danych liczbowych, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zdaniem Sądu ogólnikowość argumentów podniesionych przez Skarżącego nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wystąpienie szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie wykazał ponadto, że jego sytuacja majątkowa uniemożliwia podjęcie trudu wywiązania się z zobowiązań podatkowych, które wynikają z zaskarżonej decyzji.
W piśmiennictwie podnoszona jest okoliczność, że niewykonywanie decyzji ostatecznych organów jest stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania norm prawa administracyjnego (zob. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, wyd. II zmienione, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1999, s. 152). Ustawodawca
Sygn. akt III SA/Wa 790/11 określił wyraźnie w art. 61 § 1 P.p.s.a., że wniesienie skargi nie powoduje wstrzymania aktu lub czynności. Wykonanie decyzji – związane bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym – ma ponadto charakter odwracalny. W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej przez Sąd istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot.
Sąd z tych względów uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.