Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Wójt Gminy R. odmówił A. i Z. L. (dalej też "Skarżący") umorzenia zaległości podatkowych w podatku rolnym, leśnym i od nieruchomości za lata 2000 – 2003. Powyższą decyzję Skarżący odebrali 9 grudnia 2009 r.
W odwołaniu od powyższej decyzji, nadanym listem poleconym za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 24 grudnia 2009 r., Skarżący wnieśli o uchylenie przedmiotowego rozstrzygnięcia w całości i umorzenie zaległości podatkowych.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu wyjaśniono, że wobec doręczenia decyzji Wójta Gminy R. w dniu [...] grudnia 2009 r. ostatnim dniem terminu do złożenia środka odwoławczego był 23 grudnia 2009 r. Tymczasem, zdaniem Organu, Skarżący wnieśli odwołanie dzień po upływie ustawowego terminu.
W skardze na powyższe postanowienie SKO Skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji, podnieśli, że od wielu lat są chorzy psychicznie i nie mają właściwego rozeznania w czasie. Wyjaśnili, że w dniu 24 grudnia 2009 r. stan ich zdrowia uległ poprawie i dopiero wówczas udało im się sporządzić i nadać odwołanie.
W odpowiedzi na skargę Organ wnosząc o jej oddalenie wyjaśnił, że Skarżący wielokrotnie składali w terminie odwołania od wielu decyzji wydanych przez ten sam Organ I instancji, a nadto z zachowaniem terminu wnieśli skargę do Sądu. Odnosząc się do wniosku o przywrócenie terminu Organ wskazał, że Skarżący mogli być nieświadomi przekroczenia terminu do złożenia odwołania, jednakże o uchybieniu terminu dowiedzieli się z postanowienia SKO doręczonego 27 stycznia 2010 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu zawarty został w skardze nadanej 24 lutego 2010 r. Zatem wniosek ten złożony został z przekroczeniem siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Stwierdzenie uchybienia terminu było natomiast konieczne – według SKO – z uwagi na jednoznacznie brzmiący art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 punkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania takiego postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania wynosi natomiast 14 dni od doręczenia decyzji stronie (art. 223 § 2 Ordynacji).
W niniejszej sprawie jest poza sporem, że decyzja Wójta Gminy R. została doręczona adresatom w dniu 9 grudnia 2009 r., zatem termin wniesienia odwołania upłynął w dniu 23 grudnia 2009 r. (była to środa). Wniesienie przez Skarżących odwołania dopiero następnego dnia, tj. 24 grudnia 2009 r., uznać więc należało za spóźnione, a doniosłości prawnej tego spóźnienia nie zmienia fakt, że uchybienie terminu było nieznaczne – zaledwie jednodniowe.
Przyczyny uchybienia terminowi wniesienia odwołania są kwestią nieistotną z punktu widzenia postanowienia stwierdzającego uchybienie. Przyczyny te mogą mieć znaczenie w zakresie ewentualnego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ale zaskarżone postanowienie, a także niniejsze postępowanie sądowe, kwestii tej nie obejmuje.
Niezasadny był wniosek SKO o odrzucenie skargi w części, w jakiej Skarżący żądali przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Żądanie takie istotnie nie może być przedmiotem rozpoznania przez sąd administracyjny (dlatego też Sąd nie orzekł w tym zakresie), ale nie stanowi to podstawy dla częściowego odrzucenia skargi. Niedopuszczalność takiego orzekania przez Sąd oznaczała jedynie, że także z tego względu skarga uznana zostać musiała za niezasadną.
Wobec powyższego, uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Sąd, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.