Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2004r., nr [...], zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2004r. Nr [...], określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998r.
Skarżący pismem z dnia [...] marca 2005r., skierowanym do Izby Skarbowej w W. cofnął skargę. Przyczyną było wydanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. w dniu [...] marca 2005r. decyzji, którą uchylono w całości decyzję organu pierwszej instancji i umorzono postępowanie w sprawie. Z załączonej do akt administracyjnych decyzji (k. [...]) wynika, że organ podatkowy zastosował art. 54 § 2 w związku z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w skrócie P.p.s.a.
Sąd, biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne sprawy oraz fakt, iż cofnięcie skargi w świetle art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., wiąże, gdy nie zmierza do obejścia prawa lub nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, a w przedmiotowej sprawie okoliczności te zachodzą, uznał, że zasadne jest wydanie rozstrzygnięcia zawartego w sentencji.