Uzasadnienie
Postanowieniem z 22 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu – I. N. prawo pomocy, poprzez ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego.
Pismem z 13 maja 2014 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła radcę prawnego – A.S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
W dniu 20 maja 2014 r. pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy. Z kolei pismem z 1 sierpnia 2014 r. uzupełniła skargę wniesioną przez skarżącego.
Na rozprawie w dniu 11 września 2014 r. pełnomocnik poparła skargę oraz wniosła o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczyła, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wyrokiem z 11 września 2014 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowania przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentowała skarżącego przed Sądem I instancji.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013, poz. 490 ze zm.).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł.
Wynagrodzenie tej wysokości zasadzić należało pełnomocnikowi w niniejszej sprawie.
Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%), tj. o kwotę 55,20 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.