Uzasadnienie
Pismem z 15 lutego 2016 r. E. Sp. z o.o. w likwidacji – dalej "Skarżąca" - wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 r.
Pismem z 18 marca 2016 r. Skarżąca, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 marca 2016 r., została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie:
- - oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi;
- - podanie wartości przedmiotu sporu.
Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwanie zostało skierowane na adres Skarżącej, jednak wobec niezastania adresata przesyłka została awizowano dwukrotnie (pierwsze awizo w dniu 21 marca 2016 r., powtórne 29 marca 2016 r.). Przedmiotowa przesyłka mimo pozostawienia stosownego zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej nie została podjęta przez adresata i została zwrócona do Sądu w dniu 7 kwietnia 2016 r. z adnotacją na zwrotnym potwierdzeniu odbioru "nie podjęto w terminie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.". Zgodnie z art. 215 § 1 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Należy zauważyć, że w rozpoznanej sprawie w wezwaniu z dnia 18 marca 2016 r., skierowanym do Skarżącej, wskazano sposób usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi oraz podanie wartości przedmiotu sporu. Wezwanie zawierało pouczenie o skutkach niewykonania wezwania we wskazanym terminie, tj. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, informując o rygorze odrzucenia skargi.
Przesyłka skierowana do Skarżącej została uznana za doręczoną z dniem 4 kwietnia 2016 r. w trybie art. 73 P.p.s.a. Stosownie do treści art. 73 § 1 - 3 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata w określony tam sposób wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie natomiast z § 4 art. 73 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, o którym mowa w § 1.
W sprawie niniejszej przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi była awizowana dwukrotnie. Skarżąca przesyłki nie odebrała, a zatem należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 4 kwietnia 2016 r., co oznacza, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 11 kwietnia 2016 r., natomiast Skarżąca do dnia wydania postanowienia nie uzupełniła braków skargi, o które została wezwana.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.