Uzasadnienie
Decyzją z [...] grudnia 2010r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (DIS), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Skarżącego, M. z siedzibą w B. (Niemcy) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] lipca 2010r. w przedmiocie odmowy wypłaty kwoty zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2007r. oraz odmowy naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego zwrotu podatku za okres do stycznia do grudnia 2007r.
Powyższa decyzja wydana została na podstawie następujących ustaleń faktycznych i prawnych:
Skarżący złożył 30 czerwca 2008r. do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. (NUS) wniosek w trybie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z 23 kwietnia 2004r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. nr 89 poz. 851 ze zm., dalej rozporządzenie) o zwrot podatku VAT za okres od stycznia do grudnia 2007r.w łącznej kwocie [...] złote. Decyzją z [...] września 2009r. NUS postanowił dokonać zwrotu podatku i usług za okres od stycznia do grudnia 2007r. w kwocie [...] zł. Od decyzji tej nie wniesiono odwołania.
Skarżący w dniu 24 marca 2010r. złożył wniosek o natychmiastowy zwrot podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2007r. wraz z zaległym oprocentowaniem. W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazał, że decyzja w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł. została wydana [...] września 2009r., a organ podatkowy w dalszym ciągu nie wywiązał się ze swojego obowiązku ustawowego i nie przekazał kwoty podatku i należnego procentowania od nieterminowego zwrotu kwoty podatku na wskazane konto.
Decyzją z [...] lipca 2010r. NUS postanowił odmówić zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2007r., zgodnie ze złożonym wnioskiem oraz naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego dokonania zwrotu ww. podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu organ powołał się na fakt złożenia wniosku o zwrot podatku z 30 czerwca 2008r, wydania decyzji w dniu [...] września 2009r. a następnie wskazał, że zwrot podatku od towarów i usług wynikający z powyższej decyzji nie został dokonany z uwagi na zbieg egzekucji sądowej i administracyjnej oraz postępowanie upadłościowe. Wskazał również, że kwota zwrotu podatku nie może być utożsamiona z nadpłatą jak również, że brak jest podstawy prawnej do wypłaty odsetek z tytuł nieterminowego zwrotu podatku, o którym mowa w Rozporządzeniu.
W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie
- a. art. 87 ust. 7 ustawy z 11 marca 2004r. (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm. zwanej dalej u.p.t.u.) w związku z §6 Rozporządzenia, oraz art. 78 § 1, 78a, 120 o.p. w związku z art. 2, 32 oraz 64 ust. 3 Konstytucji z uwagi na naruszeni zasady równego traktowania podmiotów unijnych oraz zasadę niedyskryminacji ze względu na narodowość (siedzibę) przez co traktuje się gorzej w identycznej sytuacji podmiot niemieckie niezarejestrowany dla celów polskiego podatku VAT aniżeli podmiot niemiecki zarejestrowany dla celów polskiego podatku VAT, czy też podmiot polski będący podatnikiem tego podatku,
- b. art. 87 ust. 7 u.p.t.u. oraz art. 78 § 1, 78a, 120 o.p. w związku z art. 12 i 49 Traktatu Wspólnot Europejskich poprzez naruszenie zasady równego traktowania podmiotów,
- c. art. 25 ust. 6 w związku z art. 25 ust. 5, art. 25 ust.1 umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec z 14maja 2003r. w sprawie unikania podwójnego podatkowania poprzez odmowę wypłaty oprocentowania od nieterminowego zwrotu podatku VAT podmiotowi z siedzibą na terytorium Niemiec, gdy oprocentowanie takie zdaniem organów podatkowych przysługuje podmiotom polskim. Odmowa zastosowania tych przepisów, w powiązaniu z art. 87 ust. 7 u.p.t.u., art. 78 § 1, 78a, 120 o.p spowodowała dodatkowo obrazę art. 91 ust. 2 Konstytucji.
Z uwagi na powyższe naruszenia Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Opisaną na wstępie decyzją DIS utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji uznając, że pojęcia zwrot podatku i nadpłata mają odmienne znaczenia, co oznacza, że do zwrotu podatku mają zastosowanie jedynie wskazane wprost w art. 76b o.p. przepisy to jest art. 76, 76a, 77b i 80 o.p., co oznacza, że nie ma do niego zastosowania art. 78 o.p. wprowadzający obowiązek naliczenia i wypłaty oprocentowania z tytułu nadpłaty. Wskazał też, że art. 87 ust. 7 u.p.t.u. dotyczy jedynie podatników a nie podmiotów, o których mowa w Rozporządzeniu. Organ podkreślił, że również przepisy Rozporządzenia nie przewidują wypłaty oprocentowania z tytułu zwrotu podatku, a przepisy te są powieleniem przepisów zawartych w Ósmej Dyrektywie Rady 79/1072/EEC z 6 grudnia 1979 w sprawie harmonizacji przepisów państwo członkowskich w zakresie podatków obrotowych.
Odnosząc się do kwestii zróżnicowania zasad na jakich dokonywany jest zwrot podatku podmiotom polskim i podmiotom nie mającym siedziby w Polsce DIS wskazał, że nie stanowi on naruszenia zasad wynikających z Konstytucji.
W skardze na powyższą decyzję Skarżący podtrzymał argumentację podniesioną w odwołaniu i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i o orzeczenie o kosztach postępowania.
W odpowiedzi na skargę DIS podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Wojewódzkie Sądy Administracyjne powołane zostały do sprawowania kontroli działalności administracji publicznej, przy czym zakres tej kontroli ograniczony jest do kontroli legalności działania organów administracji (art. 1 §1 i 2 ustawy 25 lipca 2002 roku prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. nr 153 poz. 1269). Indywidualne akty administracyjne, takie jak akty wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zmianami, zwana dalej p.p.s.a.) podlegają uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd ich niezgodności z prawem. W razie stwierdzenia okoliczności, o których mowa w art. 156 kpa lub przepisach szczególnych, sąd administracyjny zobligowany jest do stwierdzenia nieważności decyzji. Jednym z przepisów szczególnych, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jest art. 247 o.p. Stosownie do treści art. 247 § 1 pkt 4 o.p. organ stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy uprzednio już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.
Jak wynika z akt administracyjnych przedstawionych sądowi, [...] września 2009r. wydana została przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. decyzja na mocy której organ postanowił dokonać zwrotu podatku od towarów i usług na rzecz Skarżącej za okres od stycznia do grudnia 2007r.w kwocie [...] zł., która to decyzja, wobec nie złożenia od niej odwołania, stała się decyzją ostateczną.
Następnie Skarżący złożył wniosek z 24 marca 2010r. w którym, wskazywał, że kwota zwrotu, wynikająca z decyzji NUS z [...] września 2009r. nie została mu wypłacona, w konsekwencji wnosił o jej wypłatę i naliczenie oprocentowania. Organ pierwszej instancji uznał (wbrew treści wniosku z 24 marca 2010r.), że Skarżący po raz kolejny występuje o zwrot podatku VAT. W takiej sytuacji organ winien był w tym zakresie zastosować art. 165a § 1 o.p. i odmówić wszczęcia postępowania w sprawie z uwagi na fakt, że w tym zakresie sprawa administracyjna została już rozstrzygnięta decyzją z [...] września 2009r.
NUS nie skorzystał z tej możliwości i decyzją z [...] lipca 2010r. odmówił zwrotu podatku od towarów i usług na rzecz Skarżącego za okres od stycznia do grudnia 2007r., a decyzja ta utrzymana została w mocy przez organ drugiej instancji.
Oznacza to, że w dniu wydawania przez NUS decyzji z [...] lipca 2010r. w obrocie prawnym funkcjonowała ostateczna decyzja administracyjna rozstrzygająca kwestię zwrotu na rzecz Skarżącego podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2007r. Organ drugiej instancji utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy decyzję rozstrzygającą kwestię już uprzednio rozstrzygniętą inną decyzją administracyjną.
W konsekwencji, w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę zaistniały przesłanki uzasadniające wyeliminowanie z obrotu poprzez stwierdzenie nieważności zarówno decyzji organu pierwszej jak i drugiej instancji z uwagi na fakt, że, jak wynika z treści sentencji obu decyzji, rozstrzygają one kwestię zwrotu podatku VAT na rzecz Skarżącego za okres od stycznia do grudnia 2007r., która to kwestia rozstrzygnięta została wydaną uprzednio decyzji NUS z [...] września 2009r.
Wobec zaistnienia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu brak było konieczności analizowania pozostałych zarzutów podniesionych przez Skarżącego.
Z uwagi na powyższe, działając na podstawie art. 145 §1 pkt 2 p.p.s.a w związku z art. 135 p.p.s.a sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Podstawą orzeczenia o kosztach był art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. O zakresie, w jakim decyzje, których nieważność została stwierdzona, nie mogą być wykonane orzeczono stosownie do treści art. 152 p.p.s.a.