Uzasadnienie
W załączeniu do skargi na powołaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. R. M. (dalej - "Skarżący" lub "Wnioskodawca") złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż z uwagi na jego roczny pobyt w areszcie śledczym stracił źródło dochodów w postaci prowadzonej działalności gospodarczej. Od kwietnia 2010 r. Skarżący poszukuje zatrudnienia. Obecnie mieszka ze swoją matką. Wnioskodawca objęty jest dozorem policyjnym. W wyniku prowadzonego postępowania Prokuratura Okręgowa w W. zabezpieczyła majątek ruchomy Skarżącego. W dniu 7 stycznia 2011 r. Wnioskodawca otrzymał tytuł wykonawczy wydany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego na kwotę 528.565,45 zł. Skarżący od 1999 r. jest rozwiedziony. Ma czworo dzieci w tym niepełnosprawnego syna. Wyjątkowo trudna sytuacja finansowa uniemożliwia mu łożenie na ich utrzymanie. Wnioskodawca nie uzyskuje żadnych dochodów. Z kolei jego matka otrzymuje emeryturę w wysokości ok. 1.200 zł.
Pismem z 21 marca 2011 r. Referendarz sądowy wezwał Skarżącego do nadesłania dodatkowych dokumentów dotyczących jej sytuacji finansowej.
W odpowiedzi Wnioskodawca wyjaśnił, iż do momentu aresztowania prowadził własną działalność gospodarczą, która niestety zakończyła się w roku 2009 stratą wynoszącą 24.637,30 zł. Działalności ta została w kwietniu 2011 r. wyrejestrowana. Skarżący jest zadłużony u rodziny i znajomych. Pomimo usilnych starań, z uwagi na wiek i dozór policyjny nie może znaleźć pracy. Do pisma Wnioskodawca załączył zeznanie podatkowe za 2010 r., wyciąg z rachunku bankowego, odcinek emerytury matki, tytuł wykonawczy.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Celem instytucji prawa pomocy jest więc zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych.
W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych (podkreślenie własne) kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Rozpoznając sprawę należało zatem w pierwszej kolejności odnieść się do argumentacji przedstawionej we wniosku i dokonać analizy sytuacji majątkowej Skarżącego oraz jego zdolności płatniczych, w zestawieniu z wysokością należnych kosztów sądowych.
Zauważyć należy, iż na dzień rozpoznania wniosku do kosztów sądowych w niniejszej sprawie zaliczyć należy jedynie wpis od skargi w wysokości 500 zł. Jednocześnie jednak należy mieć na uwadze, iż na Skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisu sądowego w wysokości po 500 zł również w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 857/11. Łącznie, Wnioskodawca powinien uiścić 1.000 zł tytułem wpisów sądowych. W związku z powyższym oceniając zdolności płatnicze Skarżącego należy brać pod uwagę nie tylko koszty ciążące na nim w przedmiotowej sprawie, ale generalną kwotę, którą obowiązani jest uiścić.
Z kolei z oświadczeń i dokumentów nadesłanych przez Skarżącego wynika, iż nie uzyskuje on żadnych dochodów, prowadzone są w stosunku do niego postępowania egzekucyjne. Wnioskodawca przebywał rok w areszcie śledczym. Aktualnie pozostaje pod dozorem policji. Wnioskodawca pozostaje na utrzymaniu matki, której emerytura wynosi 1.250 zł netto.
Zdaniem Referendarza sądowego, zestawienie wysokości dochodu, którym dysponuje Skarżący i jego matka na zaspokojenie potrzeb życiowych prowadzi do wniosku, że nie jest on w ponieść kosztów s radiowych w rozpoznawanej sprawie.
Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.