Uzasadnienie
Skarżący – D. H. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] lutego 2019 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty i marzec 2015 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 10 kwietnia 2019 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu sporu – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 30 kwietnia 2019 r. (k. 12 akt sądowych)
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący w dniu 7 maja 2019 r. przesłał odpis skargi.
W związku z powyższym na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 5 sierpnia 2019 r. ponownie wezwano Skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu sporu – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi. Przy czym pouczono Skarżącego treści art. 216 i 217 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a") wskazując, że w przypadku gdy przedmiotem jest należność pieniężna, to należy tą należność pieniężną podać jako wartość przedmiotu zaskarżenia oraz podając, że do wartości przedmiotu zaskarżenia nie wlicza się kosztów i odsetek związanych z należnością główną.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 26 sierpnia 2019 r. (k. 20 akt sądowych). Skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei zgodnie z przepisem art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przy czym zgodnie z art. 216 p.p.s.a. jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia.
Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Skarżący, pomimo dwukrotnego wezwania, nie podał wartości przedmiotu sporu, tym samym skarga podlega odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.