Uzasadnienie
Ł. W. wniósł w dniu [...] lipca 2002r. (data stempla pocztowego) do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] czerwca 2002r., Nr [...].
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkiemu sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 59 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej u.p.p.s.a.), jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu.
Art. 13 §2 u.p.p.s.a. wskazuje, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Zaskarżoną decyzję wydał Dyrektor Izby Skarbowej w O., który ma siedzibę na obszarze właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie - § 1 pkt 8 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. 2003 r. Nr 72 poz. 652 ze zm.).
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 13 §2, art.59§ 1 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.