Uzasadnienie
Skarżąca M. K., na urzędowym formularzu PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wskazała, że znajduje się w dramatycznej sytuacji bytowej i materialnej. Posiada 1/3 mieszkania o powierzchni 48 m ² o wartości około 70.000 zł. Wskazała, ze posiada zadłużenie z tytułu kredytu mieszkaniowego w kwocie 9.855,59 zł, z tytułu zadłużenia czynszowego 18.538,14 zł oraz zadłużenie kredytowe – 5.932,62 zł. Skarżąca uzyskuje dochód w kwocie 1.500 zł miesięcznie z tytułu zatrudnienia na czas określony. Do swoich miesięcznych wydatków Skarżąca zaliczyła opłaty za czynsz – 700 zł, za energię elektryczną – 80 zł, za telefon – 150 zł oraz spłatę kredytów około – 400 zł.
Na wezwanie starszego referendarza sądowego Skarżąca przedłożyła umowę o pracę na czas określony, decyzje o pozostawaniu w 2015 r. osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku oraz zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego i zakazie wypłat. Skarżąca przedstawiła również zawiadomienia P. Spółdzielni Mieszkaniowej o zaległościach w opłacaniu czynszu na kwotę 18.538,14 zł oraz z tytułu kredytu 9.855,59 zł.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (jak w niniejszej sprawie) obejmuje w myśl art. 245 § 3 P.p.s.a zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. osoba fizyczna może domagać się przyznania pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przepisu tego wynika, iż na takiej osobie ciąży obowiązek udowodnienia, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – komentarz, wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, str. 319). Wykładnia systemowa prowadzi ponadto do wniosku, że osoba fizyczna powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli posiada jakiekolwiek środki majątkowe (zob. J.P. Tarno, Prawo..., str. 320). Stosownie do art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy, jako odstępstwo od tej zasady, stanowiące przerzucenie kosztów na ogół społeczeństwa, może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych, kiedy strona wykaże w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 P.p.s.a. Jak się podkreśla w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 760/04, nie publ.) ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie skarżącej.
Na obecnym etapie postępowania jedynym kosztem sądowym jest koszt wpisu od skargi w wysokości 100 zł.
Okoliczności przedstawione przez Skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również wynikające z nadesłanych dokumentów pozwalają uznać, że sytuacja Skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych.
Wskazać trzeba, że Skarżąca jest zatrudniona na czas określony z wynagrodzeniem 1.500 zł miesięcznie. W 2015 r. była zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Jak wynika z przedstawionych dokumentów i oświadczeń, dochody Skarżącej są niewystarczające na ponoszenie miesięcznych kosztów utrzymania. Skarżąca bowiem posiada zadłużenie z tytułu kredytu w kwocie 9.855,59 zł oraz z tytułu opłacania czynszu w kwocie 18.538,14 zł. Ponadto Skarżąca, z wyjątkiem 1/3 mieszkania, nie posiada żadnego innego majątku.
W ocenie starszego referendarza sądowego poniesienie przez Skarżącą wydatku rzędu 100 zł będzie stanowiło uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.