Uzasadnienie
S. Sp. z o.o – dalej "Skarżąca" lub "Spółka", wniosła do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek Skarżąca podniosła, że spełnia przesłanki wynikające z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej "P.p.s.a". Powołała się na postanowienie NSA z dnia 25 czerwca 2008 r. sygn. II FZ 218/08 i stwierdziła, ze Spółka znajduje się obecnie w trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej jej poniesienie wpisu od skargi.
Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi [...] zł, wartość środków trwałych wynosi [...] zł natomiast zysk Skarżąca określiła na kwotę 169.374,09 zł. Skarżąca wskazała, że na rachunku bankowym posiada środki w kwocie 3.278,31 zł.
Referendarz sądowy, uznając oświadczenia Spółki za niewystarczające dla pozytywnego załatwienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, wezwał Spółkę do przedłożenia dokumentów źródłowych obrazujących jej kondycję finansową. Skarżąca, mimo prawidłowego doręczenia wezwania w dniu 29 kwietnia 2013 r. (33 akt sądowych) – dokumentów nie przedłożyła.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a może zostać przyznane, gdy osoba prawna wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 P.p.s.a.).
Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Sąd może zwolnić osobę prawną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na pełne ich poniesienie (art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, gdyż wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy, że co do zasady, każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 P.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy winna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania stanowi wpis od skargi w wysokości 2.221 zł oraz stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie brak jest podstaw dla pozytywnego załatwienia wniosku strony.
Skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy powołała swoją trudną sytuację finansową. Jednakże z oświadczenia o stanie majątku i dochodach wynika, że Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą osiągając z tego tytułu zysk w kwocie 169.374,09 zł. natomiast na koncie bankowym Skarżąca posiada środki w wysokości 3.278,31 zł.
Referendarz sądowy uznając te oświadczenia za niewystarczające dla pozytywnego załatwienia wniosku strony, wezwał Skarżącą do przedłożenia dokumentów źródłowych obrazujących jej sytuację majątkową. Skarżąca jednak nie odpowiedziała na wezwanie i żądanych dokumentów nie przedłożyła.
Wobec niedostosowania się przez Skarżącą do wezwania z 25 kwietnia 2013 r., - niemożliwa jest rzetelna analiza zdolności płatniczych Skarżącej, a w konsekwencji ustalenie czy sytuacja, w której się znalazła wypełnia przesłanki z art. 246 § 1 P.p.s.a. Dopiero bowiem po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią dokumentów i oświadczeń złożonych w trybie art. 255 P.p.s.a., można wydać prawidłowe orzeczenie co do przyznania bądź też odmowy przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 19 stycznia 2005 r., OZ 1115/04, niepubl.).
Zatem stwierdzić należy, że Skarżąca nie wykazała, że nie jest obecnie w stanie zgromadzić środków na poniesienie kosztów sądowych / wpisu należnego od skargi.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 243, art. 245, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.