Uzasadnienie
Uzasadnienie
Skarżąca E. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na urzędowym formularzu PPPr, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na takie okoliczności jak: stan likwidacji, nieprowadzenie działalności, brak środków finansowych, brak rachunków bankowych, poniesiona w roku ubiegłym strata.
Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżąca przesłała zeznania podatkowe, bilans wraz z informacją dodatkową, deklaracje VAT-7. Wymieniła wydatki jakie złożyły się na poniesione w 2010 r. koszty działalności. Skarżąca podała, że nie posiada udziałów w innych jednostkach. Nie posiada żadnych wierzytelności ani zobowiązań. Wobec Skarżącej toczy się postępowanie egzekucyjne. Skarżąca wskazała kwoty wynagrodzenia wypłaconego na rzecz pełnomocnika. Wyjaśniła, że źródłem jego finansowania były środki własne zgromadzone na rachunku bankowym. Dodała, że z dniem 31 marca 2011 r. zakończono likwidację spółki, składając wniosek o jej wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z § 2 pkt 2 tego artykułu osoba prawna, a także inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. O takim rozstrzygnięciu zadecydował przede wszystkim fakt zakończenia – w dniu 31 marca 2011 r. - likwidacji spółki. Jak wynika z nadesłanych materiałów stan likwidacji trwał od marca 2009 r. W tym czasie Skarżąca praktycznie zaprzestała wykonywania działalności gospodarczej, co obrazują zeznania podatkowe i bilanse. W informacji dodatkowej do bilansów wprost wskazano, że od 2009 r. Skarżąca nie dokonywała żadnej sprzedaży. Nie zatrudniała
III SA/Wa 878/11 pracowników, nie wypłacała wynagrodzeń ani członkom zarządu, ani też likwidatorowi. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, wierzytelności czy też zobowiązań. Egzekucję wobec niej prowadzi Naczelnik Urzędu Skarbowego W..
W świetle tych danych uznać należy, iż Skarżąca nie jest w stanie partycypować w kosztach prowadzonego przez siebie postępowania sądowego. Nie tylko nie posiada ona środków finansowych, ale także nie miała – z uwagi na stan likwidacji - możliwości ich zabezpieczenia w okresie poprzedzającym wniesienie skargi. O zakresie przyznanego prawa pomocy zadecydowało to, iż zakończenie likwidacji oraz złożenie wniosku o wykreślenie spółki z KRS mało prawdopodobnym czyni perspektywę zmiany jej sytuacji majątkowej.
Ubocznie jedynie referendarz sądowy wskazuje, że nie odniósł się do wniosku Skarżącej o przedłużenie terminu do nadesłania dodatkowych dokumentów, gdyż po porównaniu treści wezwania z 23 marca 2011 r. z treścią przesłanej dokumentacji uznał, iż Skarżąca wezwanie to wykonała.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.