Uzasadnienie
Jak wynika ze stanu faktycznego przedstawionego przez organy podatkowe, R. Spółka z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca") 19 listopada 2014 r. (data wpływu) zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza W. z [...] lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2006-2011. Jednocześnie Skarżąca złożyła odwołanie od ww. decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. postanowieniem z [...] stycznia 2015 r. odmówiło Skarżącej przywrócenia terminu. Uzasadniając organ powołał się na art. 162 § 1 i 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), dalej "O.p.". Wskazał, że Skarżąca nie spełnia przesłanki, jaką jest wniesienie podania o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Zdaniem organu z okoliczności przytoczonych we wniosku o przywrócenie terminu wynika, że przyczyna uchybienia ustała 28 lipca 2014 r. tj. w dniu, w którym J.O. przekazała zamkniętą kopertę zawierającą decyzję prezesowi zarządu Skarżącej. Skoro zatem 7- dniowy termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu jest terminem zawitym, nie podlegającym przywróceniu, to czynność dokonana po jego upływie jest bezskuteczna.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wyjaśniło także, że wobec wniesienia przez Skarżącą 8 sierpnia 2014 r. odwołania od decyzji Burmistrza W. z [...] lipca 2014 r., postanowieniem z [...] listopada 2014 r. stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wskazała, że postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 162 § 1 i § 2 O.p. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że Skarżąca nie wniosła podania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu przy jednoczesnym niewskazaniu daty początkowej biegu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Skarżąca wskazała, że wnosząc odwołanie 8 sierpnia 2014 r. była przekonana, że - w związku z przekazaniem jej przesyłki 28 lipca 2014 r. - wnosi odwołanie w terminie.
Ponadto wskazała, że do 10 listopada 2014 r. (data doręczenia i zapoznania się z treścią postanowienia z [...] listopada 2014 r.) była przekonana, że datą doręczenia jej decyzji ze skutkiem prawnym jest data przekazania przesyłki z prezesowi zarządu Skarżącej – R.O. przez J.O. Dopiero z treści postanowienia dowiedziała się, że doręczenie decyzji ze skutkiem prawnym miało miejsce 23 lipca 2014 r., tj. w dniu doręczenia decyzji, nie Skarżącej, lecz osobie trzeciej. Zdaniem Skarżącej przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania ustała dopiero 10 listopada 2014 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta stosownie do art. 1 § 2 wymienionej ustawy sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne są zatem właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych pod kątem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności lub sprawiedliwości społecznej.
W niniejszej sprawie skarga okazała się zasadna. Jej przedmiotem było postanowienie SKO w O. odmawiające Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W związku z tym wskazać należy, że stosownie do art. 162 § 1 O.p. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Dla przywrócenia terminu konieczne jest uprawdopodobnienie braku winy wnioskującego w uchybieniu terminowi. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Warunek braku zawinienia w uchybieniu terminowi należy bowiem oceniać w kategoriach zachowania przez zainteresowanego reguł starannego działania. Do pozostałych przesłanek przywrócenia terminu poza złożeniem wniosku należą: dochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku, który rozpoczyna swój bieg od dnia ustania przyczyny uchybienia oraz dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której ustanowiony był termin przywracany.
Dopiero pozytywne rozstrzygnięcie czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w przepisanym prawem terminie pozwala przejść do merytorycznego rozstrzygnięcia czy zainteresowany uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminowi.
Przechodząc do okoliczności niniejszej sprawy, zaznaczyć należy, że błędne jest stanowisko organu, jakoby wniosek o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem 7-dniowego terminu do jego złożenia tj. od dnia ustania przeszkody do jego złożenia. W tym zakresie w pełni należy podzielić stanowisko przedstawione przez stronę skarżącą w skardze, również co do braku wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia daty, w której, zdaniem SKO, ustała przyczyna uchybienia terminowi do złożenia odwołania.
Z okoliczności sprawy wynika niewątpliwie, że składając w dniu 8 sierpnia 2014r. odwołanie Skarżąca nie miała świadomości, że środek ten składa po terminie. O tym fakcie dowiedziała się dopiero z postanowienia SKO z dnia [...] listopada 2014r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, które zostało odebrane przez spółkę w dniu 10 listopada 2014 r. Skoro strona nie była świadoma uchybienia terminu, to w takiej sytuacji początkową datą biegu terminu do wniesienia wniosku o jego przywrócenie jest dzień, w którym strona powzięła wiadomość o jego uchybieniu. Jeśli zatem w dniu 17 listopada 2014r. (data wpływu do SKO to 19 listopada 2014r.) złożono wniosek o przywrócenie terminu, to termin ten został dochowany.
Wobec tego składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 17 listopada 2014r. Skarżąca dochowała siedmiodniowego terminu wymaganego art. 162 § 1 O.p. A zatem zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 162 § 1 i 2 k.p.a. należało uznać za zasadny.
Zdaniem Sądu SKO dopuściło się także naruszenia art. 210 § 4 O.p. w zw. z art. 219 O.p., gdyż uzasadnienie organu mające wskazywać na uchybienie terminu do złożenia wniosku jest niezwykle lakoniczne i nie zawiera, o czym była mowa powyżej, podstawowych ustaleń. Ponadto nie zawiera odniesienia się do konkretnych okoliczności faktycznych wskazanych przez Skarżącą na uzasadnienie dochowania terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.
Organ przy ponownym rozpatrzeniu sprawy zobowiązany będzie do uwzględnienia powyżej przedstawionego stanowiska Sądu.
Mając powyższe na uwadze i działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 tej ustawy.