Uzasadnienie
Skarżąca – [...] s.c. – pismem z dnia 14 marca 2018 r. - wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] lutego 2018r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym za lipiec 2017r.
Skarżącą na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 28 marca 2018r., pismem z 26 kwietnia 2018r. wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez podpisanie skargi oraz złożenie oryginału lub uwierzytelnionego dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania Skarżącej w dacie wniesienia skargi.
Powyższe wezwanie Skarżąca odebrała 14 maja 2018r.
Skarżąca 30 maja 2018r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, wskazując, że obie wspólniczki przebywały na zwolnieniu lekarskim, co było powodem uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Do wniosku Skarżąca dołączyła podpisany przez K. K. egzemplarz skargi, dowód uiszczenia wpisu sądowego oraz zwolnienie lekarskie za okres 18 maja – 21 czerwca 2018r.
Na podstawie zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z 19 czerwca 2018r. Skarżącą, pismem z 25 czerwca 2018r. wezwano do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, przez wskazanie daty, w jakiej ustała przyczyna niedochowania terminu do wniesienia skargi, do przedłożenia dokumentów uprawdopodabniających okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi, a także do złożenia oryginału lub uwierzytelnionego dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.
Skarżąca odebrała przesyłkę zawierającą ww. wezwania 11 lipca 2018r.
Pełnomocnik Skarżącej w piśmie z 18 lipca 2018r. wskazał datę ustania przyczyny niedochowania terminu, a także nadesłał wydruk CEIDG i dane z wypisu rejestru REGON, z których, jak stwierdził, wynika umocowanie do reprezentowania spółki przez K. K. jako jej wspólnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić, natomiast wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi pozostawić bez rozpoznania.
Stosownie do art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 P.p.s.a., pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Sąd, w sytuacji nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Należy zauważyć, że w rozpoznanej sprawie Skarżącą pismem z 26 kwietnia 2018r. wezwano do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz do złożenia oryginału lub uwierzytelnionego dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania Skarżącej w dacie wniesienia skargi, a także do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie Skarżąca odebrała 14 maja 2018r. (k. 15 akt sądowych).
Skarżąca w odpowiedzi na ww. wezwanie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia tych braków. Wraz z wnioskiem nadesłała podpisaną przez K. K. skargę, a także uiściła wpis sądowy. Z uwagi na to, że wniosek o przywrócenie terminu zawierał braki formalne, Skarżącą wezwano do ich uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, przez wskazanie daty, w jakiej ustała przyczyna uchybieniu terminowi do wniesienia skargi i nadesłania dokumentów uprawdopodobniających okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi oraz do złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania spółki w dacie wniesienia skargi.
Jakkolwiek Skarżąca na ww. wezwanie odpowiedziała pismem z 18 lipca 2018r., wskazując datę, w której ustała przyczyna niedochowania terminu, nie odniosła się do wezwania Sądu do nadesłania dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki, nadsyłają wydruk z CEIDG i bazy REGON ZUS. Z dokumentów tych nie wynika sposób reprezentacji spółki. Wynika z nich jedynie to, że spółka posiada dwóch wspólników, a jednym z nich jest osoba, która podpisała skargę – K. K.. W związku z tym uznać należało, że Skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi należało pozostawić bez rozpoznania.
Skarżąca tym samym nie uzupełniła również braków formalnych skargi, do uzupełninie których była wezwana pismem z 26 kwietnia 2018r. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierało pouczenie o skutkach niewykonania wezwania we wskazanym terminie - 7 dni od daty doręczenia wezwania, informując o rygorze odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w 14 maja 2018r. Siedmiodniowy termin upływał więc 21 maja 2018r. (poniedziałek), natomiast Skarżąca do dnia wydania ww. postanowienia nie uzupełniła braków skargi, przez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby która podpisała skargę do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi.
Sąd w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego od skargi wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.