Uzasadnienie
M.O., 8 lutego 2006 r. za pośrednictwem organu, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Urzędu Celnego w W. z [...] stycznia 2006 r. w przedmiocie przekazania odwołania od decyzji o odmowie stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Artykuł ten zawiera enumerację pozytywną, tworząc jednocześnie zamknięty katalog aktów (bezczynności) będących przedmiotem zaskarżenia do sądów administracyjnych.
Z kolei, zgodnie z art. 52 § 1 i art. 53 § 1 P.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie, przesłanki wymienione w powyższych przepisach nie zostały spełnione, bowiem skarżący wniósł do Sądu skargę na pismo, którego przedmiotem było przekazanie, Izbie Celnej w W., odwołania M.O., od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w W. z [...] grudnia 2005 r., nr[...]. Skargę zatem należy uznać za przedwczesną.
Sąd wskazuje jednocześnie, iż dopiero decyzja wydana przez Dyrektora Izby Celnej w W., jako organu drugiej instancji, będzie mogła być przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Dlatego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.