Uzasadnienie
Skarżący A.K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując, że w grudniu 2012 r. został zawieszony – uchwałą sądu dyscyplinarnego – w prawie wykonywania [...]. Od tego czasu nie uzyskuje żadnych dochodów. Skarżący jest z żoną w separacji i nie prowadzi z nią wspólnego gospodarstwa domowego. Pozostaje na utrzymaniu rodziców. Otrzymuje od nich środki pieniężne w kwocie ok. 1.500 zł na pokrycie kosztów utrzymania. Skarżący nie posiada żadnego majątku. Przedstawił zeznanie podatkowe za 2012 r., zaznaczając przy tym, że żona odmówiła udostępnienia swojego zeznania. Przedłożył również deklaracje VAT, zestawienie przychodów i wydatków oraz wyciągi bankowe.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej - P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że sytuacja finansowa skarżącego jest bardzo skomplikowana. Skarżący w związku z uchwałą sądu dyscyplinarnego nie może wykonywać zawodu [...], a tym samym nie uzyskuje przychodów. Skarżący nie posiada majątku ani oszczędności. Pozostaje na utrzymaniu rodziców.
Mając na uwadze oświadczenia skarżącego, złożone pod rygorem odpowiedzialności za podawanie nieprawdziwych danych lub zatajanie prawdy, zasadne jest zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych.
Jednocześnie jednak referendarz sądowy zauważa, że zgodnie z art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.