Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 lutego 2016 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 890/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. SA z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 18 listopada 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. W sentencji wskazanego wyroku jako stronę skarżącą wskazano: "B. S.A. z siedzibą w W. ".
Zgodnie z treścią przepisu art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 zwanej dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie oraz rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Istotnym jest ustalenie, czy błąd mający być przedmiotem sprostowania mieści się w granicach, jakie przepis art. 156 § 1 p.p.s.a. wyznaczył dla pojęcia "niedokładności", "błędu pisarskiego albo rachunkowego" oraz "innej oczywistej omyłki".
Judykatura przyjęła, iż sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy.
W sentencji powołanego powyżej wyroku niedokładnie określono nazwę strony skarżącej. Wpisano bowiem "B. S.A. z siedzibą w W. ", zamiast prawidłowo "B. Spółka Akcyjna".
W ocenie Sądu, sytuację zaistniałą można bezsprzecznie zaklasyfikować jako oczywistą niedokładność pisarską.
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez B. S.A. z siedzibą w W., natomiast przy piśmie strony Skarżącej z dnia 2 lutego 2016 r. (data wpływu do Sądu – 7 marca 2016 r.) pełnomocnik Skarżącej wyjaśnił, że nastąpiło połączenie, na mocy uchwały z 25 lutego 2015 r., B. SA z B. SA i związana z tym zmiana nazwy Banku na B. SA (k. 47 akt sądowych). Na powyższa okoliczność dołączono odpis pełny Rejestru Przedsiębiorców (stan na dzień 1 marca 2016 r.)
Bezsprzecznie zatem stroną skarżącą w niniejszej sprawie jest "B. Spółka Akcyjna".
Skoro zatem w przedmiotowej sprawie w sentencji wyroku strona skarżąca została oznaczona jako "B. SA z siedzibą w W. " uznać należało, iż zaistniała podstawa do sprostowania tej niedokładności pisarskiej.
Wobec powyższego, stosownie do treści przepisów art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.