Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. znak [...] Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej "Minister", "organ") pozostawił bez rozpatrzenia wniosek Z.C. (dalej "Skarżący") o przywrócenie terminie do wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] listopada 2017 r. Organ pouczył Skarżącego o przysługującym prawie do złożenia w terminie 7 dni zażalenia do Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ pouczył Skarżącego o przysługującym prawie wniesienia skargi na powyższe postanowienie do sądu administracyjnego.
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę wskazując, że skarga dotyczy postanowienia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2018 r. znak [...].
Zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2019 r. Skarżący został wezwany do sprecyzowania w terminie 7 dni, czy wskazując w treści skargi z dnia 25 marca 2019 r. zaskarżony akt jako postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2018 r. znak [...] pozostawiające wniosek z dnia 16 lutego 2018 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania bez rozpoznania, jego intencją było złożenie skargi na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2019 r. Jednocześnie poinformowano, że w przypadku nieudzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni Sąd uzna, że wolą Skarżącego było wniesienie skargi na postanowienie organu pierwszej instancji czyli Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...].
Powyższe wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 8 lipca 2019 r., zatem termin do udzielenia informacji upływał wraz z dniem 15 lipca 2019 r. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu, a zatem uznać należało, że skarga została wniesiona na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że wojewódzki sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi, bada jej dopuszczalność, w tym zachowanie wymogów przewidzianych w art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), przy czym stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Zgodnie natomiast z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zwrócić należy uwagę, że samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem omawianego warunku, lecz wymagane jest, aby skarga została wniesiona na stosowne działanie organu podjęte po rozpatrzeniu takiego środka prawnego. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 979/15 dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie Skarżący w skardze wyraźnie wskazał, że dotyczy ona postanowienia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2018 r. znak [...], a zatem na postanowienie organu pierwszej instancji. Ponieważ wniesienie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu pierwszej instancji, od którego przysługuje zażalenie, jest niedopuszczalne, skutkuje to jej odrzuceniem. Dodać należy, że to Skarżący jest inicjatorem postępowania i od jego woli zależy wskazanie przedmiotu, którego będzie ono dotyczyło, zatem sąd nie może dokonywać w tym zakresie samodzielnych ustaleń.
Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak sentencji.