Uzasadnienie
I.B., B.B., H.B. i Z.B. (Skarżące) wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia. I.B. podpisała skargę jako pełnomocnik B. i Z.B. (B.B. ukończyła 18 lat w dniu wniesienia skargi), a także jako przedstawiciel ustawowy H.B.
Zarządzeniem z 14 kwietnia 2022 r. wezwano I.B. do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Z.B. i B.B.
Ponadto, zarządzeniem z 22 kwietnia 2022 r. wezwano Skarżące do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania doręczono w sposób zastępczy I.B. z dniem 16 maja 2022 r.
Do akt niniejszej sprawy nie złożono stosownych pełnomocnictw. Ponadto w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych według stanu na dzień 8 czerwca 2022 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy.
Postanowieniem z 14 czerwca 2022 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę I. i H.B. Sąd stwierdził, że skarżące nie uiściły wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Sąd uznał jednocześnie, że skargi wniesione przez pełnoletnie B. i Z.B., w odniesieniu do których nie zostało uzupełnione pełnomocnictwo, muszą zostać potraktowane tak, jakby wniosły skargę osobiście.
Zarządzeniem z 14 czerwca 2022 r. B. i Z.B. zostały więc wezwane do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi bądź podpisanie skargi znajdującej się w aktach sprawy. Ponadto Przewodnicząca Wydziału nakazała doręczyć ww. skarżącym odpis wezwania do uiszczenia wpisu sądowego z pouczeniem o prawie i trybie zaskarżenia tego zarządzenia.
Wezwania doręczono w dniu 23 czerwca 2022 r. Skarżące nie uzupełniły ani braków formalnych, ani fiskalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę I.B. i H.B. należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – zwanej dalej "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie wezwano Skarżące do uiszczenia wpisu solidarnie w sposób prawidłowy. W wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie.
Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pisma zawierające wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierały prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostały skutecznie doręczone, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 24 czerwca 2022 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 1 lipca 2022 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a.
Z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 13 lipca 2022 r. nie odnotowano wpływu wpisu. W konsekwencji należało uznać, że Skarżące nie uiściły wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, co musiało skutkować odrzuceniem skargi.
Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skoro w analizowanej sprawie skarżące zostały wezwane do podpisania skargi, ewentualnie do nadesłania podpisanych egzemplarzy skargi (a wezwanie doręczono 23 czerwca 2022 r.) i nie uczyniły tego w wyznaczonym terminie (tj. do 1 lipca 2022 r.), to skarga podlegała odrzuceniu, bowiem zawiera brak formalny uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 3 pkt 3 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.