Uzasadnienie
E. Sp. z o.o. s.k. (dalej: Skarżąca) złożyła skargę na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z [...] lutego 2021 r.
Pismem z 15 kwietnia 2021 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.
Wezwanie doręczono Skarżącej 22 kwietnia 2021 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, znajdujące się w aktach sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 P.p.s.a. w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji strony w dacie jego udzielenia. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt I GSK 1463/12 (CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 P.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że Skarżąca nie załączyła do skargi dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.
W związku z powyższym Sąd wezwał Skarżącą do przedłożenia takiego dokumentu.
Powyższe wezwanie doręczono 22 kwietnia 2021 r., a więc siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upływał 29 kwietnia 2021 r. Powyższego braku Skarżąca nie uzupełniła we wskazanym terminie.
W tym stanie rzeczy, po myśli art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić, gdyż w wyznaczonym terminie nie został uzupełniony jej brak formalny, o czym orzeczono w pkt I sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono w pkt II sentencji.