Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] grudnia 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. przedłużył C. sp. z o.o. SKA z siedzibą w P. (dalej "Spółce" lub "Skarżącej") termin zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym za listopad 2013 r. Pismem 30 grudnia 2013 r. Skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie postanowienia w zakresie pouczenia przysługującego Spółce prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jednocześnie 7 stycznia 2014 r. Skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w postanowieniu w przedmiocie wydłużenia terminu do zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym. Postanowieniem z [...] stycznia 2014 r. organ odmówił uzupełnienia postanowienia z [...] grudnia 2013 r. Pismem z 31 stycznia 2014 r. Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie z [...] stycznia 2014 r. Natomiast 12 lutego 2014 r. wywiodła skargę na postanowienie z [...] grudnia 2013 r.
Na rozprawie w dniu 17 listopada 2014 r. pełnomocnik organu podniósł, że w dacie wniesienia skargi nie było jeszcze rozstrzygnięcia organu wydanego w wyniku rozpatrzenia zażalenia Skarżącej na postanowienie z [...] stycznia 2014 r. Pełnomocnik organu przedstawił także, potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] maja 2014 r. wydanego w wyniku uchylenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. postanowienia z [...] stycznia 2014 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Postanowieniem z [...] maja 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. uzupełnił postanowienie z [...] grudnia 2013 r. w zakresie wnioskowanym przez Skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Na wstępie wskazać należy, że w postępowaniu podatkowym zgodnie z art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej "O.p." do wydanych przez organ postanowień stosuje się między innymi odpowiednio przepis art. 213 O.p. Na podstawie natomiast art. 213 § 1 O.p. strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub co do skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Strona ma jednocześnie prawo do wniesienia skargi do Sądu na podstawie art. 52 § 1 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.". Oba te środki zaskarżenia się wykluczają.
Strona niezadowolona z decyzji (postanowienia) albo wnosi skargę do Sądu, albo też występuje z żądaniem uzupełnienia tej decyzji (postanowienia) we wskazanym przez nią zakresie. Nieuwzględnienie wniosku w tym zakresie skutkuje wydaniem postanowienia o odmowie uzupełnienia, natomiast uwzględnienie - nowej decyzji (postanowienia). W tym ostatnim wypadku skargę można będzie wnieść dopiero po doręczeniu decyzji (postanowienia) w przedmiocie uzupełnienia decyzji (postanowienia) uprzednio wydanej (art. 213 § 3 O.p.) bądź postanowienia podtrzymującego odmowę uzupełnienia decyzji (postanowienia) po rozpatrzeniu zażalenia (art. 213 § 5 w zw. z § 4 O.p.). Zgodnie z art. 213 § 4 O.p., w przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji lub postanowienia odmawiającego jej uzupełnienia, termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie dopiero od dnia doręczenia nowej decyzji lub postanowienia organu podatkowego drugiej instancji. Organ podatkowy w każdym przypadku ma obowiązek pouczyć stronę o możliwości wniesienia odwołania, czy też zażalenia do organu drugiej instancji lub skargi do Sądu w przypadku uzupełnienia aktu.
Wybór przez stronę możliwości przewidzianych w art. 213 O.p. lub art. 53 p.p.s.a. musi być konsekwentny, a skorzystanie przez stronę z jednego z wymienionych środków procesowych uniemożliwia skorzystanie w tym samym czasie ze środka drugiego (wyrok NSA z 27 lipca 2001 r. sygn. III SA 1236/00, ONSA z 2002 r. Nr 3, poz. 130). Nie jest bowiem możliwe, aby mogła być wniesiona skarga do Sądu od decyzji (postanowienia), która może być jeszcze uzupełniona. Postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno bowiem zastępować postępowania administracyjnego i nie może być wszczęte dopóki to drugie się toczy (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 marca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 2118/06 oraz postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 29 września 2004 r. sygn. akt II SA/Gd 914/01 - oba publikowane w SIP Lex Omega).
Uwzględnienie wniosku o uzupełnienie przez organ skutkowałoby wydaniem nowej decyzji (postanowienia), która stosownie do art. 52 p.p.s.a., mogła być zaskarżona przez wnioskodawcę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, że złożenie wniosku o uzupełnienie postanowienia z dnia [...] grudnia 2013 r., poprzez sprostowanie pouczenia, wykluczyło możliwość wniesienia skargi na to postanowienie. W dniu jej wniesienia - 12 stycznia 2014 r. toczyło się bowiem postępowanie w przedmiocie uzupełnienia zaskarżonego postanowienia, wszczęte z inicjatywy Skarżącej. Jak wynika z akt sprawy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. uzupełniające postanowienie z [...] grudnia 2013 r. zostało wydane dopiero 28 maja 2014 r.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. Z art. 52 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie 1 sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.