Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu Z.B. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na pełnomocnika Skarżącemu w dniu 28 maja 2014 r. został wyznaczony adwokat M.K..
Pismem z 26 września 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała o zmianie pełnomocnika na adwokata J. J..
Wyrokiem z 15 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w niniejszej sprawie.
Postanowieniem z 20 stycznia 2015 r. r. referendarz sadowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał na rzecz adw. J.J koszty nieopłaconej pomocy prawnej.
Pismem z 1 marca 2015 r. pełnomocnik Skarżącego adw. J.J. sporządziła opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej oraz wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. We wniosku tym zawarła oświadczenie, że koszty te zostały częściowo uiszczone tj. koszty za postępowanie przed sądem pierwszej instancji zostały pełnomocnikowi przyznane i uiszczone stosownie do postanowienia z dnia 20 stycznia 2015 r.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 poz. 461 ze zm., dalej - "rozporządzenie").
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu wraz ze spółką oraz drugim członkiem zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2011 r.
Wpis sądowy ma charakter wpisu stałego i jego wysokość została określona na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", wynosi 240 zł
Stosownie zaś do § 18 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie.
W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego, adw. J. J. sporządziła opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, którą przesłała do Sądu pismem z 1 marca 2015 r. Za wcześniejsze czynności koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały adw. J. J. przyznane postanowieniem referendarza sądowego z dnia 20 stycznia 2015 r.
Dlatego koszty w sprawie zostały przyznane jak w sentencji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.