Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 grudnia 2023 r. T. sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej jako: "Skarżąca", "Spółka") wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2023 r. opisane w komparycji niniejszego postanowienia.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z dnia 17 stycznia 2024 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - wpisu w kwocie 100 zł. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 15 stycznia 2024 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez:
- a) złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi;
- b) złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia.
W wezwaniu tym pouczono, że nieuzupełnienie wskazanych braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 7 lutego 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 14 akt sądowych).
Z dokumentów księgowych dołączonych do akt sprawy wynika, że Skarżąca do dnia 29 lutego 2024 r. nie uzupełniła wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej jako: P.p.s.a.), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Wykazanie umocowania do działania przed sądem administracyjnym poprzez złożenie pełnomocnictwa wraz z dokumentem, z którego wynika umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji strony w dacie jego udzielenia (zob. ww. art. 37 § 1 i art. 29 P.p.s.a.) jest konieczne dla przyjęcia prawidłowej reprezentacji skarżącej przez pełnomocnika przed sądem i jego uprawnienia do podejmowania czynności w imieniu skarżącej. Wymienione dokumenty stanowią wymogi formalne pisma (skargi) w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., czyli na wezwanie przewodniczącego w terminie 7 dni. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego, poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu w wyznaczonym terminie, obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Stosownie natomiast do art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga i jeśli wnoszący skargę nie uiścił należnego wpisu, wzywa się go do uiszczenia opłaty (art. 220 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Na gruncie niniejszej sprawy wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 7 lutego 2024 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął 14 lutego 2024 r. zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i 2 P.p.s.a. Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie uzupełnienia braków formalnych oraz uiszczenia wpisu, a także o skutkach niezastosowania się do wezwań, pełnomocnik Skarżącej do dnia dzisiejszego nie uzupełnił braków formalnych skargi w postaci złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz z dokumentem, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia.
Ponadto Skarżąca w zakreślonym terminie, mimo prawidłowego wezwania, nie uiściła również wpisu sądowego od skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd był zobowiązany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a., orzec jak w sentencji.