Uzasadnienie
Skarżąca M. S., na urzędowym formularzu PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wskazała, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Z posiadanej emerytury ([...] zł) prowadzona jest w stosunku do niej egzekucja (400 zł). Ponadto jest [...] nie posiadającą prawa do żadnego lokalu mieszkalnego. Oprócz świadczenia emerytalnego nie posiada żadnych dochodów z innych źródeł. Obecnie zamieszkuje w lokalu użyczonym przez osobę trzecią. Pomoc społeczna odmówiła Skarżącej jakiejkolwiek pomocy. Skarżąca oświadczyła, że jest osobą samotną, której miesięczne dochody wynoszą około 900 zł. Nie posiada żadnego majątku, lokat, papierów wartościowych. Kwota 900 zł wystarcza na bardzo skromne życie i zmusza do rezygnacji z kosztów leczenia i zakupu leków. Do miesięcznych kosztów utrzymania Skarżąca zaliczyła: egzekucja – 400 zł, wyżywienie – 300 zł, leki – 200 zł, zakwaterowanie – 250 zł, środki czystości – 100 zł, pozostałe około 80 – 100 zł.
Na wezwanie starszego referendarza sądowego Skarżąca przedłożyła roczne obliczenie podatku PIT-40A, z którego wynika, ze Skarżąca w 2017 r. uzyskała dochód w kwocie [...] zł., a w 2016 r. dochód w kwocie [...] zł. Skarżąca nadesłała także decyzję o waloryzacji emerytury oraz kserokopię protokołu z miejsca dokonania czynności, sporządzony przez Komornika Sądowego.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369, ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (jak w niniejszej sprawie) obejmuje w myśl art. 245 § 3 P.p.s.a zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. osoba fizyczna może domagać się przyznania pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przepisu tego wynika, iż na takiej osobie ciąży obowiązek udowodnienia, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – komentarz, wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, str. 319). Wykładnia systemowa prowadzi ponadto do wniosku, że osoba fizyczna powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli posiada jakiekolwiek środki majątkowe (zob. J.P. Tarno, Prawo..., str. 320). Stosownie do art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy, jako odstępstwo od tej zasady, stanowiące przerzucenie kosztów na ogół społeczeństwa, może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych, kiedy strona wykaże w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 P.p.s.a. Jak się podkreśla w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 760/04, nie publ.) ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie skarżącej.
Na obecnym etapie postępowania jedynym kosztem sądowym jest koszt wpisu od skargi w wysokości 100 zł.
Okoliczności przedstawione przez Skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również wynikające z nadesłanych dokumentów pozwalają uznać, że sytuacja Skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych.
Wskazać trzeba, że Skarżąca utrzymuje się z emerytury, która po potrąceniu kosztów egzekucyjnych wynosi około 900 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w wynajętym lokalu za 250 zł i określiła siebie jako osobę bezdomną. Skarżąca wskazała, że otrzymywana kwota emerytury jest niewystarczająca na bieżące utrzymanie i Skarżąca zmuszona jest zrezygnować z leczenia i zakupu leków.
W ocenie starszego referendarza sądowego poniesienie przez Skarżącą wydatku rzędu 100 zł będzie stanowiło uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.