Uzasadnienie
L. Limited z siedzibą w Wielkiej Brytanii (dalej: "Skarżąca", "Spółka") złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] lutego 2021 r. w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przekazanie środków zgromadzonych na rachunku VAT.
Pismem z 18 listopada 2021 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała pełnomocnika Skarżącej (do doręczeń w kraju) – B.M. do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikać będzie umocowanie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji Skarżącej w dacie wniesienia jej do tut. Sądu.
Wezwanie zostało uznane za doręczone pełnomocnikowi Skarżącej (do doręczeń w kraju) w dniu 7 grudnia 2021 r., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a.").
Do tej pory braków formalnych skargi nie uzupełniono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 P.p.s.a. w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby do reprezentacji Skarżącej w dacie złożenia skargi. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 1463/12 (CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 P.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że Skarżąca nie załączyła do skargi dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi.
W związku z powyższym Sąd wezwał Skarżącą do przedłożenia takiego dokumentu. Dodatkowo Sąd pouczył Skarżącą, że:
- a) zagraniczne dokumenty urzędowe podlegają legalizacji dyplomatycznej lub konsularnej, chyba że zastosowanie do tych dokumentów znajduje konwencja znosząca wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzona w Hadze dnia 5 października 1961 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 112, poz. 938) i w takim przypadku powinny być one opatrzone apostille,
- b) do dokumentów sporządzonych w języku obcym należy dołączyć tłumaczenie przysięgłe na język polski,
- c) na podstawie art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. — Prawo o notariacie, zgodność odpisu, wyciągu lub kopii z okazanym dokumentem może poświadczyć notariusz.
Powyższe wezwanie zostało uznane za doręczone pełnomocnikowi Skarżącej (do doręczeń w kraju) w dniu 7 grudnia 2021 r., w trybie art. 73 P.p.s.a., a więc siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 14 grudnia 2021 r. Powyższego braku formalnego skargi Skarżąca nie uzupełniła we wskazanym terminie.
W tym stanie rzeczy, po myśli art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić, gdyż w wyznaczonym terminie nie został uzupełniony jej brak formalny, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji. W związku z powyższym oraz faktem, iż Skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi, należało orzec na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. o zwrocie wpisu, zgodnie z pkt 2 sentencji.