Uzasadnienie
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona - tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne.
A. E., dalej jako skarżący lub strona, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w formularzu PPF z 10 maja 2013 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał na bardzo trudną sytuację finansową. Poinformował, że:
- - działalność gospodarcza został zawieszona;
- - ma na utrzymaniu dwóch synów (ur. [...] r.);
- - nie posiada żadnych źródeł utrzymania, oszczędności, przedmiotów wartościowych
Wezwania referendarza sądowego z 21 maja 2013 r., doręczonego 8 czerwca 2013 r. (k 18 akt sądowych) o przekazanie w terminie siedmiu dodatkowych informacji o sytuacji majątkowej (kserokopie zeznań podatkowych, wyciągi z rachunków bankowych, wskazanie źródeł utrzymania - etc), skarżący nie wykonał do dnia 28 czerwca 2013 r.
Referendarz sądowy wskazuje, że skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów z których wynikałaby jego sytuacja finansowa, a o które był wezwany (zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 18 akt sądowych). Wobec niewyjaśnienia wątpliwości w zakresie kondycji majątkowej strony, referendarz sądowy był zobowiązany, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., zadecydować jak w sentencji.