Uzasadnienie
M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w W. (zwana dalej: "Skarżącą") wystąpiła w niniejszej sprawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Skarżąca wniosła następnie pismem z dnia 3 lipca 2017 r. sprzeciw od ww. orzeczenia referendarza sądowego, po rozpatrzeniu którego tut. Sąd postanowieniem z dnia 25 lipca 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 28 lipca 2017 r.
Następnie pismem z dnia 22 sierpnia 2017 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł skargę kasacyjną od postanowienia tut. Sądu z dnia 25 lipca 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania Skarżącej prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a", skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z treści powołanego powyżej przepisu wynika zatem, że skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, przy czym za postanowienie kończące postępowanie w sprawie nie można uznać postanowienia sądu wydanego po rozpatrzeniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego. Wskazane postanowienie odnosi się bowiem jedynie do rozstrzygnięcia zaistniałej w toku postępowania sądowoadministracyjnego kwestii wpadkowej, jaką jest wnioskowane przez stronę prawo pomocy. Nie kończy ono natomiast postępowania w sprawie zainicjowanej wniesieniem przez stronę skargi. Z powyższych względów wniesioną przez pełnomocnika Skarżącej skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną, przez co podlega ona odrzuceniu stosownie do treści przepisu art. 178 p.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji.