Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 958/08

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Asesor WSA Maciej Kurasz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 7 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi B. M., K. C., M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego zwolnienie zbycia rzeczy i praw majątkowych w podatku od spadków i darowizn postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2008 r. w ten sposób, że w oznaczeniu jednej ze stron skarżących zamiast "M. M." wpisać "M. M."

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Instytucja sprostowania służy wyeliminowaniu z obiegu prawnego wadliwych orzeczeń, a tym samym zagwarantowaniu pewności obrotu prawnego. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być w związku z tym takie nieprawidłowości, które mają oczywisty charakter. W żadnej natomiast mierze sprostowanie nie może prowadzić do zmiany zapadłego rozstrzygnięcia. Oczywistość wadliwości może jednak wynikać tak z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami.

W niniejszej sprawie ze skargi oraz zarządzenia rejestrującego skargę wynika, że oznaczenie w sentencji wyroku z dnia 1 października 2008 r. jednej ze stron skarżących jako "M. M." było wynikiem oczywistej omyłki, bowiem stroną skarżącą jest M. M. Wobec oczywistości zaistniałej omyłki, nieprawidłowe oznaczenie jednej ze stron skarżących uznać należało za błąd podlegający wyeliminowaniu w drodze sprostowania.

Stosownie do tego na mocy art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 1 października 2008 r., dokument z 20 czerwca 2008 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.