Uzasadnienie
A. sp. z o.o. (dalej "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r., w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2012 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2016r., pismem z dnia 30 marca 2016 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez:
- - nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynika umocowanie J. P. do podpisania skargi w imieniu A. sp. z o.o. w dacie sporządzenia skargi tj. 3 marca 2016 r.
- - wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie wskazanych braków formalnych w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej z dniem 31 marca 2016 r.
Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia 6 kwietnia 2016 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 7 kwietnia 2016 r. złożyła dwa egzemplarze skargi podpisane przez prokurenta i prezesa Skarżącej oraz pełnomocnictwo udzielone przez Prezesa Skarżącej prokurentowi Skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do ich uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Podkreślenia wymaga, iż termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, który nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, a czynność podjęta w postępowaniu przez stronę, po jego upływie, jest bezskuteczna.
W rozpoznawanej sprawie w sposób prawidłowy wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynika umocowanie J.P. do podpisania skargi w imieniu Skarżącej w dacie sporządzenia skargi tj. 3 marca 2016 r. oraz wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. W zarządzeniu zawarto również pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżąca nie załączyła dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi, a ponadto nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia.
Należy wskazać, iż w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością kwestię powoływania oraz zakresu umocowania organów i "osób uprawnionych do działania w jej imieniu" regulują przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: "k.s.h."), w tym w szczególności art. 205 k.s.h. Stosownie do unormowań w nim zawartych jeżeli zarząd jest wieloosobowy, sposób reprezentowania określa umowa spółki. Jeżeli umowa nie zawiera zaś żadnych postanowień w tym przedmiocie do składania oświadczeń w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem (§ 1). Jednakże zgodnie § 3 tego przepisu, przepis § 1 nie wyłącza ustanowienia prokury jednoosobowej lub łącznej i nie ogranicza praw prokurentów wynikających z przepisów o prokurze.
Prokura jest pełnomocnictwem szczególnego rodzaju o ustawowo określonym zakresie umocowania. Stosownie do treści art. 109¹ § 1 Kodeksu cywilnego (k.c.) prokura jest pełnomocnictwem udzielonym przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorstw, które obejmuje umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych, jakie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Nie można jej ograniczyć ze skutkiem wobec osób trzecich, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (§ 2). Prokura jest jednym z najszerszych znanych pełnomocnictw a poza jej zakresem, stosownie do treści art. 109³ k.c. pozostaje umocowanie do czynności, które pozbawiają przedsiębiorcę prawa korzystania z przedsiębiorstwa jak jego zbycie, dokonanie czynności prawnej na podstawie której następuje oddanie go do czasowego korzystania oraz zbywanie i obciążanie nieruchomości. W przypadku prokury jednoosobowej (samoistnej) prokurent działa jednoosobowo.
Stosownie do art. 205 § 3 k.s.h. ustanowienie w spółce zarządu wieloosobowego nie ogranicza uprawnień prokurenta samoistnego. Ustanowiony w art. 205 § 1 k.s.h., bądź też w analogicznych rozwiązaniach wynikających z umowy spółki, mechanizm kontrolny dotyczy bowiem członków zarządu, a nie prokurentów. Jeżeli więc w spółce ustanowiona jest reprezentacja łączna zarządu bądź zarządu z prokurentem, to każdym przypadku prokurent, który legitymuje się prokurą samoistną, może reprezentować spółkę samodzielnie przy czynnościach objętych jej zakresem (por. także A. Kidyba. Kodeks spółek handlowych. Komentarz. Wyd. VII,, wyrok NSA z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 2205/09; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 25 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 205/14, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W związku z powyższym z uwagi na brak nadesłania dokumentu, z którego wynikałoby jaki jest skład organu uprawionego do reprezentacji spółki, zasady tej reprezentacji, w tym zarządu oraz prokurentów nie można stwierdzić czy osoby, które podpisały nadesłane egzemplarze skargi są umocowane do jej podpisania. W tej sytuacji nie można również stwierdzić, czy pełnomocnictwo udzielone prokurentowi przez Prezesa zarządu Skarżącej było podpisane przez odpowiednio umocowaną osobę. Na marginesie Sąd zauważa, iż ww. pełnomocnictwo z uwagi na charakter instytucji prokury jest powieleniem udzielonego w jej ramach umocowania.
Jak wcześniej wskazano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone Skarżącej w dniu 31 marca 2016 r. to siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu 7 kwietnia 2016 r. (czwartek). Skarżąca, pomimo upływu wyznaczonego terminu Skarżąca nie uzupełniła ww. braków formalnych skargi. Wobec powyższego Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzec, jak w sentencji.