Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia... grudnia 2003 r. M. G. zwróciła się do Urzędu Miasta W. o naliczenie za lata 1998 – 2001r. należnego podatku od nieruchomości od pawilonu będącego jej własnością, usytuowanego na targowisku "H.". Podatnik opłacał w tym okresie opłatę targową.
Decyzją z dnia... marca 2004 r. Prezydent W. ustalił podatniczce wysokość podatku od nieruchomości za lata 1999 – 2001 od w/w pawilonu.
Decyzją z dnia... października 2005r. Prezydent W stwierdził nadpłatę opłaty targowej za lata 1999- 2001.
Prezydent W. postanowieniem z dnia... października 2005 r. zaliczył na podstawie art. 76 § 1 oraz art. 76a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej O.p.) cześć nadpłaty w opłacie targowej, w kwocie 212, 10 zł na poczet zaległość z tytułu podatku od nieruchomości w następujący sposób: kwotę 100, 50 zł zaliczył na poczet zaległości za 2000 r., kwotę 111 zł zaliczył na poczet zaległości za 2001 r., 0,60 zł zaliczył na poczet zaległości za 2005 r. W uzasadnieniu wskazał, iż decyzją z dnia... października 2005 r. znak...;... organ podatkowy stwierdził nadpłatę z tytułu opłaty targowej. Ponadto wskazał, iż na dzień wydania decyzji na koncie podatnika widniała zaległość z tytułu podatku od nieruchomości za 2000r., 2001r. oraz część III raty 2005 r. w łącznej kwocie 212,10 zł.
W zażaleniu z dnia... listopada 2005 r. Skarżąca podniosła zarzut zaliczenia niezasadnie kwoty 211,50 zł, gdyż w myśl art. 72 Ordynacji podatkowej kwotę nadpłaty powiększoną o odsetki należy zwrócić w całości wraz z odsetkami naliczonymi na dzień zwrotu. Stwierdziła, iż zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2000r. i 2001r. uległo przedawnieniu w dacie podjęcia decyzji o zwrocie nadpłaty.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia... grudnia 2005r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. Wskazano, iż Skarżąca przez kilka lat nie składała deklaracji podatkowej oraz, co było tego skutkiem, nie uiszczała podatku od nieruchomości. Prezydent W. decyzją nr... z dnia... marca 2004 r. ustalił wysokość podatku od nieruchomości za lata 1999 – 2001. Stwierdzono, iż Podatnik nie uiścił podatku we wskazanym terminie, co spowodowało powstanie zaległości podatkowej z tego tytułu. Ponadto wyjaśnił, iż termin przedawnienia z tego tytułu zgodnie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej upłynie z dniem 1 stycznia 2010 r. Odnosząc się do zarzutów Skarżącej wskazano, iż stwierdzona nadpłata z tytułu opłaty targowej części została z urzędu prawidłowo zaliczona na poczet zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za 2000 r., 2001 r., oraz część III raty za rok 2005 r., zgodnie z art. 76 § 1 i art. 76 a O.p., na podstawie decyzji Prezydenta W. z dnia... października 2005 r. znak...
Skarżąca nie godząc się z rozstrzygnięciem, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu II instancji. W skardze zarzuciła, iż zostało wydane bez wnikliwej oceny stanu faktycznego oraz dowodów zgromadzonych, a także analizy stanu prawnego sprawy, z pominięciem istotnych zapisów ustawy - O.p.
Stwierdziła, iż brak jest podstaw do zaliczenia przedmiotowej kwoty wraz z odsetkami na poczet zaległości podatkowej. Podniosła zarzut świadomej bezczynności pracowników organu, które doprowadziło do przedawnienia roszczeń, w związku z uchylaniem się organu przed naliczeniem podatku od nieruchomości. Wskazała, iż organ podatkowy z naruszeniem prawa zdecydował o poborze opłaty targowej od pawilonów, zamiast podatku od nieruchomości. Ponadto wyjaśniła, iż organ podatkowy gminy B. miał świadomość powstania zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości od powstałych (w 1994 r.) pawilonów na targowisku "H." i mimo tego nie naliczył właścicielom podatku z urzędu. Wskazała, na datę nabycia przedmiotowej nieruchomości –... czerwca 1995 r. oraz podniosła, iż wydanie przez organ w lutym 2002 r. decyzji za lata 1995-2001 było, świadomym działaniem organu zmierzającym w jej ocenie do uniknięcia konieczności zwrotu kupcom nadpłaconych w opłacie targowej sum, za kilka lat prowadzenia działalności handlowej. Podsumowując, zarzuciła organowi podatkowemu działanie mające cechy przestępstwa z art. 286 Kodeksu karnego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu powtórzyło argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej powoływanej jako p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy trzeba stwierdzić, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu dającym podstawę do jej uchylenia.
Na podstawie art. 76 § 1 O.p. nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych. Natomiast na podstawie art. 76a § 1 O.p., w sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 O.p. stosuje się odpowiednio.
§ 2. Zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem:
- 1) powstania nadpłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1, 2 i 5 oraz § 2;
- 2) złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.
Powstała nadpłata nie jest zwracana bezpośrednio na rzecz podatnika, płatnika, inkasenta. W komentowanym przepisie określone zostały zasady postępowania z nadpłatą na etapie jej "zwracania" przez organ podatkowy. W pierwszym rzędzie, kwota nadpłaty jest zaliczana z urzędu na poczet zaległości podatkowych (z odsetkami).
W sprawie niniejszej decyzją z dnia... marca 2004 r. ustalono wysokość podatku od nieruchomości w kwocie 212,10 zł., a decyzją z dnia... października 2005 r. organ podatkowy stwierdził nadpłatę z tytułu opłaty targowej. Zatem z urzędu należało zaliczyć część nadpłaty na poczet zaległości z tytułu podatku od nieruchomości.
Podnoszone przez Skarżącą zarzuty odnoszą się do postępowania wymiarowego w podatku od nieruchomości albo co do zasadności opłaty targowej. Kwestie te natomiast nie mogą być rozważane w postępowaniu o zaliczeniu nadpłaty na poczet zaległości, które następuje z urzędu, w zależności od treści decyzji wymiarowych.
Mając na względzie wszystkie przytoczone okoliczności sprawy, Sąd nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.
- - ---------------------- 1