Uzasadnienie
W dniu 8 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...] stycznia 2011 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W komparycji sentencji postanowienia oraz jego uzasadnieniu wskazano numer zaskarżonego postanowienia oraz jego przedmiot, jako postanowienie o nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268).
W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
W komparycji sentencji postanowienia z 8 listopada 2011 r. oraz jego uzasadnieniu wskazano mylnie numer zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., oraz jego przedmiot. Zamiast bowiem nr "[...]" i przedmiotu "o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołaniu" wpisano nr "[...]" oraz przedmiot "o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania". Z akt sądowych sprawy wynika jednoznacznie, że w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 971/11 skarga R.D. dotyczyła postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.