Uzasadnienie
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne.
Skarżący, tj E.F., zwróciła się, na formularzu PPF, z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia PPF oraz z dodatkowego oświadczenia nadesłanego na wezwanie referendarza sądowego wynika, że: - posiada mieszkanie o pow 84 m.kw., działkę leśną o po 0,1050 ha (przedmiot zasiedzenia); - dochód miesięczny brutto w wysokości 2448,67 zł. Zadeklarowała przeciętne wydatki miesięczne na kwotę 2730 zł (śr higieny, opiekunka, żywność, lekarstwa, ścieki etc).
Wezwania referendarza sądowego o odpisy zeznań podatkowych, wyciągi z rachunków bankowych, oznaczenie wszystkich źródeł utrzymania, szczegółową kalkulację kosztów życia, wysokości wynagrodzenia pełnomocnika – to pomimo doręczenia wezwania pełnomocnikowi w dniu 8/05/2015 r, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akt sądowych sprawy, skarżąca nie wykonała.
Wymagany wpis sądowy od skargi w od sprawy, w której skarżący domaga się umorzenia zaległości podatkowej wynosi 500 zł, co wynika także z utrwalonego orzecznictwa.
W ocenie referendarza sądowego wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ pozostały niewyjaśnione uzasadnione wątpliwości co do sytuacji życiowej, w której znajduje się skarżąca. Nie znajdując odpowiedzi na pytanie jak to możliwe, by skarżąca, nie dysponując oszczędnościami, była w stanie wygospodarować środki na comiesięczne utrzymanie w zadeklarowanej wysokości 2730 zł z miesięcznego dochodu brutto w wysokości 2448,67 zł albo jak skarżąca wygospodarowała środki na wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika referendarz sądowy zadecydował o konieczności wyjaśnienia przywołanych kwestii.
Niestety! Decyzja ta, pomimo skutecznego doręczenia pełnomocnikowi stosownego wezwania z 5/05/2015 r "o wyjaśnienie", nie przyniosła oczekiwanych przez urzędnika sądowego – "owoców": wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Tym samym referendarz sądowy nie dysponuje jakąkolwiek możliwości korzystnego dla strony rozstrzygnięcia wniosku, ponieważ w aktach sprawy są dane – przywołane powyżej - wykluczające możliwość przyznania prawa pomocy, natomiast nie ma danych umożliwiające korzystne rozstrzygnięcie. Za dane wykluczające przyznanie prawa pomocy należy uznać brak zbilansowania dochodów i wydatków, o czym wyżej.
Okolicznością wykluczającą przyznanie prawa pomocy jest nadto niezłożenie zeznań podatkowych, wyciągów z rachunków bankowych, jak też niewyjawienie wszystkich źródeł utrzymania.
Dlatego, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji