Uzasadnienie
We wniosku z dnia [...] czerwca 2004r. A. P. wniósł o ukaranie Rady [...] W. grzywną w związku z niedopełnieniem obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami " administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - dalej powoływanej, jako p.p.s.a.
W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że w dniu [...] maja 2004r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Rady [...] W.. Na dowód załączył kopię ww. skargi, na której widnieje prezentata Rady z adnotacją, że pismo wpłynęło w dniu [...] maja 2004r. Organ w ciągu 30 dni nie przekazał skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ ma obowiązek przekazać skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W przypadku, gdy tego nie uczyni Sąd na wniosek strony ma możliwość zdyscyplinowania organu poprzez zastosowanie środków przewidzianych w art. 55 p.p.s.a. Należą do nich w pierwszej kolejności grzywna, następnie rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, a w przypadkach rażącego naruszenia przez organ swych obowiązków sygnalizacja do właściwych organów. Unormowania, te jak podkreśla się w doktrynie stanowią gwarancje procesowe nadania biegu sprawie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 107-110). Ustawodawca, tworząc je, chciał przeciwdziałać ewentualnemu "przetrzymywaniu" bądź nie przekazywaniu przez organy administracji publicznej skarg sądowi administracyjnemu.
Wymierzenie grzywny przez Sąd administracyjny należy do tych środków dyscyplinujących, które jednocześnie kompensują Stronie brak stosownego działania organu administracji. Zagrożenie wymierzania grzywny pełni też rolę swoistego środka prewencyjnego, zapobiegawczego, gdyż ma na celu ostrzeżenie organu administracyjnego, iż w sytuacji, gdy nie wypełni swoich obowiązków, wynikających np. z art. 54 § 2 p.p.s.a., narazi się na karę, o której wymierzenie może wystąpić Strona.
Maksymalna grzywna, którą Sąd może wymierzyć za nieprzekazanie akt w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi - stosownie do treści art. 154 § 6 p.p.s.a. - wynosi dziesięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
W związku z tym Sąd, aby określić podstawę obliczenia wysokości grzywny, sięgnął do Obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2004r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2003r. iw drugim półroczu 2003r. (M. P. Nr 9. poz. 134). Powodem takiego działania była gramatyczna wykładnia przepisu art. 154 § 6 p.p.s.a., która jest szczególnie ważna przy interpretacji przepisów, odnoszących się do wysokości nakładanych przez Sąd na organy administracji publicznej grzywien, zarówno na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a, jak również stosownie do art. 112 p.p.s.a., bądź zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. W wyżej wskazanym akcie wysokość miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej określono na kwotę 1829,24 zł, stwierdzając dodatkowo, że zostało ono pomniejszone o składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe.
Sąd rozważał również możliwość zastosowania, jako podstawy do obliczenia wysokości grzywny, wynagrodzenia wymienionego w Komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2004r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2003r. (M. P. Nr 9, poz. 137) - z uwagi na ogólne odesłanie zamieszczone w art. 154 § 6 p.p.s.a., do "odrębnych przepisów", na podstawie których Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza informacje o miesięcznym wynagrodzeniu w gospodarce narodowej w roku poprzednim. Doszedł jednak do przekonania, że ww. akt nie ma zastosowania w sprawie wymierzania grzywny na podstawie przepisów powołanej wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W jego tytule nie widnieje słowo.....miesięczne", o którym mowa w art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd stoi więc na stanowisku, że w 2004r. podstawą do określenia wysokości grzywny, wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.. bądź art. 112 p.p.s.a.. bądź art. 154 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., będzie Obwieszczenia Prezesa Głównego
Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2004r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2003r. i w drugim półroczu 2003r. (M. P. Nr 9. poz. 134).
Sąd stwierdza też, że przy określeniu wysokości grzywny należy wziąć pod uwagę okres opóźnienia organu przy nadsyłaniu akt sprawy wraz z odpowiedzą na skargę, który upłynął od terminu przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Istotne jest również uwzględnienie i tej przesłanki, że brak działania organu - oprócz tego, że stanowi naruszenie wskazanego wyżej art. 54 § 2 p.p.s.a. - łamie jedną z podstawowych zasad wyrażonych w art. 7 Konstytucji RP, która zobowiązuje organy władzy publicznej do działania na podstawie i w granicach prawa. Sąd stwierdza także, że nienadesłanie w ustawowym terminie akt sprawy uniemożliwia obywatelowi realizację jego praw wynikających z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, tj. rozpoznania sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły Sąd, co również powinno mieć odzwierciedlenie w wysokości wymierzanej grzywny.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że Rada [...] W. po wniesieniu skargi, nie przekazała jej wraz z aktami i odpowiedzią na skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w terminie, który upływał w dniu [...] czerwca 2004r.
W świetle wcześniejszych uwag oraz ze względu na to, że takiego zachowania organu nie można zaaprobować zasadne było wymierzenie organowi grzywny w wysokości dwukrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2003r. Sąd, określając wysokość tej grzywny uwzględnił zarówno okres opóźnienia organu w nadesłaniu akt i wymaganych dokumentów oraz wynikające z tego konsekwencje, polegające na naruszeniu norm konstytucyjnych wyżej wskazanych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 oraz art. 54 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.