Uzasadnienie
Do skargi na powołaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. S. G. (dalej - "Skarżąca" lub "Wnioskodawczyni") załączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wyjaśniła, iż utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości ok. 1.000 zł. Do swojego majtku zaliczyła mieszkanie o pow. 31,5 m², udział 25% w mieszkaniu o pow. 89 m², udział 50% w domu po rodzicach z 1926 r., a także samochód renault clio z 2003 r.
Pismem z 27 kwietnia 2011 r. Skarżąca została wezwana do nadesłania dodatkowych dokumentów dotyczących jej sytuacji finansowej.
W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawczyni nadesłała: roczne obliczenie podatku przez organ rentowy PIT-40A, decyzję o waloryzacji emerytury, wyciąg z rachunku bankowego. Dodatkowo Skarżąca wskazała, iż jej miesięczne wydatki wynoszą: czynsz i opłaty na fundusz remontowy ponad 350 zł, opłata za energię elektryczną ok. 100 zł, zakupy produktów żywnościowych ok. 400 zł, zakupy leków i środków higieny 150 zł, inne wydatki np. komunikacja, odzież ok. 400 zł. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że jej emerytura w wysokości 1.264,99 zł brutto, dodatkowo obciążona zajęciem komorniczym w wysokości 316,24 zł nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W utrzymaniu pomaga Skarżącej jej syn.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych.
W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych (podkreślenie własne) kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Rozpoznając sprawę należało zatem w pierwszej kolejności odnieść się do argumentacji przedstawionej we wniosku i dokonać analizy sytuacji majątkowej
Skarżącej oraz jej zdolności płatniczych, w zestawieniu z wysokością należnych kosztów sądowych.
Zauważyć należy, iż na dzień rozpoznania wniosku do kosztów sądowych zaliczyć należy wpis od skargi w wysokości 486 zł.
Z kolei z oświadczeń Skarżącej wynika, że jej jedynym źródłem dochodu jest emerytura w wysokości ok. 750 zł, po odliczeniu zajęć komorniczych. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności. Korzysta z pomocy finansowej syna.
Zdaniem Referendarza sądowego, zestawienie wysokości dochodu, którym dysponuje Skarżąca na zaspokojenie potrzeb życiowych z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby prowadzi do wniosku, że nie jest ona w stanie z posiadanych środków pieniężnych ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.