Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Fundacji [...] w O. (dalej: strona, skarżąca) jest uchwała Rady Lokalnej Grupy Działania [...] (dalej: Rada LGD) z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w sprawie przyjęcia Listy operacji wybranych do dofinansowania, złożonych w czasie trwania Naboru nr 2/2019/G w ramach Poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Nabór dotyczył Projektu Grantowego pt. "[...]".
Jak wynika z akt sprawy skarżąca 16 października 2019 r. złożyła wniosek o powierzenie grantu, tytuł zadania "[...]."
Po wydaniu ww. uchwały z dnia [...] listopada 2019 r. pismem z dnia 21 listopada 2019 r. Rada LGD działając na podstawie art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2017 r. poz.1475) poinformowała skarżącą, że ze względu na wynik oceny zadania (5,51 punktów) zadanie zajęło 19 miejsce w konkursie i nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o konkursie i nie zostało wstępnie zakwalifikowane do przyznania grantu. Jednocześnie pouczono stronę, że przysługuje jej prawo złożenia odwołania od wyników oceny.
Skarżąca 26 listopada 2019 r. odwołała się od wszystkich kryteriów oceny jej wniosku.
Pismem z dnia 18 grudnia 2019 r. Rada LGD poinformowała, że nie uznała zarzutów dotyczących oceny, z którymi skarżąca się nie zgadza za zasadne. Rada LGD dokonała ponownej oceny punktowej na kartach ocen i wskazała, że operacja została wybrana do finansowania, lecz nie mieści się w limicie środków do dofinansowania. Jednocześnie wskazała, że decyzję uznaje się za ostateczną.
W skardze na ww. uchwałę z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] skarżąca zarzuca, że liczba członków Rady wymienionych w Protokole z posiedzenia Rady, które odbyło się [...] listopada 2019 r. nie odpowiada ilości osób oceniających wnioski. Zarzucając naruszenie § 26 ust. 1 Regulaminu Rady LGD Stowarzyszenia [...] wskazała, że podane podczas tego posiedzenia niespójne informacje mogą mieć wpływ na układ operacji na liście rankingowej. Strona zarzuciła, że wraz z otrzymaną informacją z dnia 21 listopada 2019 r. nie otrzymała kopii uchwały oceny grantobiorcy. Ponadto skarżąca zakwestionowała sposób naliczania punktów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje;
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi orzekanie także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach art. 3 § 3 p.p.s.a). Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności.
Przed przystąpieniem zatem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych lub czynności poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.
Ustawą szczególną, która przewiduje możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1431). Zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że przedmiotem skargi może być tylko nieuwzględnienie protestu, negatywna ponowna ocena projektu lub pozostawienie protestu bez rozpatrzenia.
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności od wyniku wyboru powodującego, że dana operacja nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia przysługuje podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie prawo wniesienia protestu. Protest jest wnoszony za pośrednictwem LGD (lokalnej grupy działania) i rozpatrywany jest przez zarząd województwa - art. 22 ust. 5 ustawy. Zgodnie z art. 22 ust. 8 powyższej ustawy do rozpatrywania protestu stosuje się odpowiednio art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, co oznacza, że LGD weryfikuje na skutek protestu wyniki dokonanej oceny projektu i albo dokonuje zmiany rozstrzygnięcia, albo kieruje protest do właściwej instytucji, załączając stanowisko dotyczące braku podstaw do zmiany podjętego rozstrzygnięcia (art. 56 ust. 2).
Właściwa instytucja rozpatruje protest, a w przypadku jego nieuwzględnienia poucza stronę o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 57, art. 58 ust. 1 pkt 2 i art. 61 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020).
Jak wynika z akt sprawy skarżąca po otrzymaniu pisma Rady LGD z 21 listopada 2019 r. wniosła pismo zatytułowane protest i Rada dokonała dopiero ponownej oceny wniosku skarżącej. Nie została jeszcze przeprowadzona kontrola instancyjna przez Zarząd Województwa, o której mowa w art. 22 ust. 5 i ust. 8 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności. Nie zostało jeszcze wydane rozstrzygnięcie przez Zarząd Województwa, które mogłoby – jak wyżej wskazano – być przedmiotem skargi do Sądu lub przeprowadzona w wyniku takiego rozstrzygnięcia ponowna ocena projektu.
Wskazać należy, że skarżącej nie przysługiwała skarga na uchwałę Rady Lokalnej Grupy Działania [...] (dalej: Rada LGD) z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w sprawie przyjęcia Listy operacji wybranych do dofinansowania, złożonych w czasie trwania Naboru nr 2/2019/G w ramach Poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Uchwała ta nie podlega kognicji Sądu, tym samym objęta nią skarga jest niedopuszczalna.
Z tego względu należało orzec o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.).