Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi lub sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi w dniu [...] r. W wyznaczonym przez Sąd siedmiodniowym terminie pełnomocnik skarżących nadał w urzędzie pocztowym pełnomocnictwo udzielone przez skarżących "radcy prawnemu" bez wskazania imienia i nazwiska pełnomocnika, któremu umocowanie zostało udzielone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Ponadto, w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących nie wykonał w wyznaczonym, siedmiodniowym terminie doręczonego mu wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez dołączenie prawidłowego pełnomocnictwa. Z przedłożonego bowiem umocowania nie wynikało, któremu z radców prawnych zostało ono udzielone. W konsekwencji zatem skarga wniesiona przez zawodowego pełnomocnika, której brak formalny polegający na złożeniu pełnomocnictwa nie został – pomimo precyzyjnego wezwania Sądu – uzupełniony w wyznaczonym terminie, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia: 25 listopada 2010 r., I FSK 916/10; 12 czerwca 2014 r., I FSK 426/14; 17 listopada 2014 r., I FSK 1505/14; 22 kwietnia 2015 r., II OSK825/15 i 21 sierpnia 2015 r., II OSK 1971/15).
W punkcie II orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.