Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. (nadanym w urzędzie pocztowym [...] r.) strona skarżąca wniosła skargę na opisaną w osnowie niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. W dniu [...] r. wpłynęło do Sądu pismo, w którym pełnomocnik strony skarżącej cofnął wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm..), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu (pkt I sentencji postanowienia). W punkcie II orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.